Πατρίς, θρησκεία και ...οικογένεια!

Αφορμή για το άρθρο αυτό στάθηκαν οι πρόσφατοι διορισμοί συγγενικών προσώπων των ευρωβουλευτών της Χρυσής Αυγής ως συνεργατών τους, σε συνδυασμό με το ότι υπάρχουν ακόμα καλόπιστοι στις τάξεις του εν λόγω πολιτικού σχηματισμού που πιστεύουν ότι αποτελεί το αντίπαλον δέος στο "κόμμα των πολιτικών κομμάτων".

 Δεν είναι η πρώτη φορά που γινόμαστε δέκτες αυτής της πρακτικής, τόσο σε ό,τι αφορά τη Χρυσή Αυγή, όσο και σε ό,τι αφορά γενικότερα το πολιτικό σύστημα. Η αναξιοκρατία και η αδιαφάνεια μπορεί να εξοργίζουν τον καθένα (ακόμα και τα υποκριτικά ΜΜΕ!), ειδικά όταν προέρχονται από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν τις βλέπουμε στο σύνολο των κομμάτων. Ίσως στην περίπτωση των κυβερνητικών σχηματισμών να είναι περισσότερο εμφανείς, λόγω του ότι οι καρέκλες είναι περισσότερες. Αποτελούν δε πάγια τακτική ανθρώπων - μελών οργανωμένων ομάδων αυτού του τύπου προκειμένου να διατηρηθούν τα κεκτημένα τους σε έναν κλειστό κύκλο "έμπιστων" ανθρώπων, διασφαλίζοντας την ίδια στιγμή τα προνόμια (κυρίως οικονομικού τύπου) που απορρέουν από τη διατήρηση και εκμετάλλευση της εκάστοτε θέσης. Μην σας φαίνεται παράξενο. Και το γράφω αυτό διότι άκουσα τελευταία κάποιους να εκπλήσσονται από την κίνηση αυτή των ευρωβουλευτών της Χρυσής Αυγής. Πρώτιστα, οι κύριοι αυτοί, κρατικοί λειτουργοί ήταν, κρατικοί λειτουργοί παρέμειναν. Αρχικά με την ιδιότητα του αξιωματικού του κρατικού στρατού, στον οποίο επίσης βασιλεύει η αναξιοκρατία, η διαπλοκή και τα ανάλογα συμφέροντα, αργότερα με αυτήν του (ευρω)βουλευτή, εκπροσωπώντας μια απρόσωπη μάζα μισού εκατομμυρίου σταβλισμένων εν τη δημοκρατία όντων. Είναι ποτέ δυνατόν να γίνουν πολέμιοι της φαυλοκρατίας;

 Η κίνηση αυτή, ο διορισμός δηλαδή δύο προσώπων από το στενό οικογενειακό περιβάλλον των δύο γαλονάτων της Χρυσής Αυγής, ας προβληματίσει όχι εμάς, αλλά όσους θεωρούν ότι οι απεσταλμένοι της Χρυσής Αυγής επιζητούν την όποια κάθαρση. Και κάτι τέτοιο δεν έχει σχέση με την political correct κριτική που ασκείται, η οποία κινείται στα πλαίσια του "οι άλλοι ας κάνουν ό,τι γουστάρουν, ας κυνηγήσουμε εμείς τη Χρυσή Αυγή". Στους δε πιο ...επαναστατημένους νέους, που πιστεύουν ότι το εν λόγω κόμμα είναι τα μέγιστα ...αντιεξουσιαστικό, επειδή υπάρχουν στελέχη του στη φυλακή, να τους πούμε ότι η Χρυσή Αυγή στέκεται φαινομενικά απέναντι στην κυβέρνηση, απλώς και μόνο εξυπηρετώντας πολτικούς σκοπούς, διότι στόχος της είναι η κατάληψη της εξουσίας, και η αποθέωση αργότερα του δικού της κρατισμού, του δικού της σκληρού δόγματος. Ακόμα δηλαδή και να δεχτούμε ως πολιτική τη δίωξη των στελεχών της, αυτό δεν παύει να σημαίνει ότι δεν αναπτύσσονταν - όταν αυτό βόλευε - υπόγειες σχέσεις μεταξύ αυτών και της κυβέρνησης, ή ότι αφού φυλακίζουν τη Χρυσή Αυγή οι εχθροί μας, που είναι η κυβέρνηση, σημαίνει ότι είμαστε με τη Χρυσή Αυγή, επειδή τυγχάνει να υφίστανται πολιτικού τύπου δίωξη. Αυτή άλλωστε είναι και η "χαρά" της πολιτικής. Το πλαίσιο των συσχετισμών, του πολιτικού παιχνιδιού που περιλαμβάνει κάθε μέσο, των λυκοφιλιών και των συγκρούσεων, είναι πάντα μέσα στο κόλπο. Δείτε τη σχέση της Χρυσής Αυγής μέσα σε αυτά τα χρόνια με διάφορους μικροσχηματισμούς, πολιτικά πρόσωπα που μέχρι και οι ίδιοι το ομολογούν ότι είχαν, και πόσες άλλες σχέσεις επίσης που δεν γνωρίζουμε και βγάλτε συμπέρασμα.

 "Και όλα αυτά τα εξάγετε από το διορισμό της κόρης του Επιτήδειου;'' Θα αναρωτηθεί κανείς. Σαφώς και όχι. Στην περίπτωση της Χρυσής Αυγής, το συγκεκριμένο αποτελεί απλά ένα περιστατικό ανάμεσα σε τόσα άλλα συμβάντα, που δείχνουν ότι αυτό το άμορφο σχήμα δεν διαφοροποιείται ουσιαστικά από τα υπόλοιπα, και όλα ξεκινούν ασφαλώς από τον ίδιο τον χαρακτήρα του ως πολιτικού σχηματισμού. Στην πολιτική η έννοια της διαχείρισης είναι δεδομένη και αποτελεί και την κινητήρια δύναμή της, που τελικά ωθεί στην εκμετάλλευση και στα κάθε λογής προβλήματα στις κοινωνίες. Ο κάθε Επιτήδειος (με "ε" κεφαλαίο ή μικρό), εφ' όσον του δίνεται η δυνατότητα μέσα από μια συστημική διαδικασία να εκλεγεί, είναι επόμενο να επιλέγει έπειτα τον τρόπο με τον οποίο θα διαχειριστεί τη δυνατότητα που του δόθηκε. Και αν ο νόμος στην περίπτωσή του απαγορεύει το να διορίσει ο ίδιος συγγενικό πρόσωπο, μπορεί να το κάνει ο άλλος κύριος επιτήδειος, και να ανταλλάξουν τις επιλογές τους. Και φυσικά αυτή η επιλογή μπορεί να απλωθεί στα μέσα τα οποία ελέγχει ο εκάστοτε πολιτικός, άλλοτε με μικρή, άλλοτε με μεγαλύτερη επιρροή, και να μην έχει πραγματικά κανένα όριο. Το μόνο σίγουρο μέσα σε όλα αυτά είναι ότι στην περίπτωση της Χρυσής Αυγής, είναι δεδομένη η απόλυτη πίστη στο τρίπτυχο "Πατρίς - θρησκεία - οικογένεια", με την τρίτη έννοια να βρίσκει την εφαρμογή της στην οικογενειοκρατία.

 Αργύρης Στρατής

πηγή: EXIT AREA

Read More

O Μεϊμαράκης ξεβράκωσε τους τζάμπα μάγκες: "Απαρνηθείτε την βουλευτική αποζημίωση που δεν θέλετε, μπορείτε!"

Να ανοίξει αύριο συζήτηση για το θέμα της βουλευτικής αποζημίωσης εφόσον ομοφωνήσει η Ολομέλεια, κάλεσε ο πρόεδρος της Βουλής, Ευάγγελος Μεϊμαράκης, σημειώνοντας ότι πρέπει επίσης να εξετασθεί πώς θα συντονιστεί με τη συζήτηση που πρέπει να ανοίξουν όλα τα κόμματα και για την αναθεώρηση του Συντάγματος για το πολιτικό χρήμα.

Από του βήματος της Ολομέλειας κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού δαπανών της Βουλής για το 2014, αφού ο κ. Μεϊμαράκης τόνισε πως επιθυμεί τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση, απηύθυνε προτροπή στους βουλευτές που δεν επιθυμούν να λαμβάνουν τη βουλευτική αποζημίωση και αρνούνται τα εργαλεία που παρέχει η Βουλή για την εκτέλεση των καθηκόντων τους, να ζητήσουν να μην τους παρέχονται.

Με αιχμή την καταψήφισή του προϋπολογισμού της Βουλής από τα κόμματα της αντιπολίτευσης αλλά και την κριτική για τις βουλευτικές αποδοχές, ο κ. Μεϊμαράκης κάλεσε: «Αν κάποιος το θέλει μπορεί από μόνος του να απαρνηθεί τα όποια προνόμια. Με μια απλή δήλωση να παρακρατηθεί το επιπλέον ποσό που θεωρεί ο ίδιος και να δοθεί σε οργανώσεις». «Δεν υπάρχει καμία διάταξη που ορίζει να εισπράττονται με το ζόρι, ούτε θα πάει στον εισαγγελέα επειδή δεν τα εισπράττει» προσέθεσε.

«Πρέπει να δώσουμε το δικαίωμα όλοι να εκπροσωπηθούν στο Κοινοβούλιο, είτε έχουν εισόδημα, είτε δεν έχουν, είτε έχουν επάγγελμα, είτε δεν έχουν» τόνισε χαρακτηριστικά.

Ο πρόεδρος της Βουλής, αναφορικά με τα ζητήματα που τίθενται κατά καιρούς για τις απολαβές των βουλευτών, ξεκαθάρισε ότι:

- Η βουλευτική αποζημίωση είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη από το Ζ Ψήφισμα και δεν είναι μισθός αλλά αποζημίωση για όσο καιρό διαρκεί η βουλευτική θητεία. Η αποζημίωση καθορίζεται με βάση τον μισθό του προέδρου του Αρείου Πάγου καθώς η νομοθετική, η εκτελεστική και η δικαστική εξουσία είναι ισότιμες.

- Τα λεγόμενα «προνόμια» (γραφείο, μετακινήσεις, συνεργάτες) αποτελούν εργαλεία για την εκπλήρωση των καθηκόντων των βουλευτών.

- Το αφορολόγητο, το οποίο έχει μειωθεί από το 2009 έως σήμερα, ισχύει διότι στην αποζημίωση περιλαμβάνονται και τα έξοδα. «Θα μπορούσαμε να πάμε οι βουλευτές σε βιβλίο εσόδων - εξόδων, αρκεί να αναγνωρίζονται τα έξοδα».

«Προς τι η υποκριτική αυτή στάση;» διερωτήθηκε και εμμέσως αναφέρθηκε στη Χρυσή Αυγή λέγοντας ότι λέει άλλα σήμερα, ζήτησε την κρατική χρηματοδότηση, τους οδηγούς, την ασφάλεια και τους υπαλλήλους της, τα αυτοκίνητα, τα τηλέφωνα κ.α.

Ξεκαθάρισε ότι το Κοινοβούλιο λειτουργεί με υποδειγματικό τρόπο και σε ώρες πολύ περισσότερες από τις υπερωρίες που αναγνωρίζονται.

Επιπλέον, προανήγγειλε την πρόβλεψη κονδυλίου για έξοδα κίνησης υπαλλήλων και αστυνομικών εφόσον ο προϋπολογισμός της Βουλής είναι εντός του Μεσοπρόθεσμου και των στόχων.

Τέλος, ο κ. Μεϊμαράκης, σχετικώς με την κριτική που ασκήθηκε για την ατελή διέλευση των βουλευτών από τα διόδια, είπε πως η Βουλή εξοικονομεί από το πρόσφατο αυτό μέτρο σημαντικό ποσό, καθώς υπάρχουν βουλευτές που σταμάτησαν να ταξιδεύουν αεροπορικώς στις περιφέρειές τους και προτιμούν το ταξίδι με το αυτοκίνητο ή το πλοίο.

«Είναι σωστό να πληρώνει η Βουλή το αεροπορικό εισιτήριο ενός βουλευτή και να μην καταβάλλει το αντίτιμο των διοδίων όποιου δεν χρησιμοποιεί το αεροπλάνο; Και μην δώσουμε αυτό το κίνητρο στους βουλευτές και να γλυτώσουμε τα αεροπορικά έξοδα;» ρώτησε χαρακτηριστικά ο κ. Μεϊμαράκης, επικαλούμενος παράδειγμα βουλευτή ο οποίος παραιτήθηκε του δικαιώματός του να ταξιδεύει αεροπορικώς προτιμώντας να πηγαίνει με το πλοίο στην Κρήτη.

Ο προϋπολογισμός δαπανών της Βουλής για το 2014 ψηφίστηκε από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, ενώ καταψηφίστηκε από τα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Τα κόμματα

Ο εισηγητής της ΝΔ για τον προϋπολογισμό της Βουλής, Μάξιμος Σενετάκης, ανέφερε ότι το 2014 ο προϋπολογισμός ανέρχεται σε 141.898 εκατ. ευρώ, έναντι των 221.919.100 ευρώ πιστώσεις το 2009. Μάλιστα, σημείωσε ότι το 2014 ο προϋπολογισμός είναι μειωμένος κατά 4,61% σε σχέση με το 2013.

Εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ ο Δημήτρης Γελαλής αιτιολογώντας την αρνητική ψήφο του κόμματός του στον προϋπολογισμό της Βουλής για το 2014, ανέφερε ότι δεν υπάρχει εξορθολογισμός των δαπανών. Όπως επεσήμανε, ενώ προϋπολογισμός της Βουλής μειώθηκε την τελευταία πενταετία περίπου κατά 85 εκατ. ευρώ, οι βουλευτικές αποδοχές περικόπηκαν πάνω από 35% και οι υπάλληλοι απώλεσαν το 40% των εισοδημάτων τους, δεν είναι αρκετό και υπάρχουν περιθώρια για περαιτέρω μειώσεις. Ζήτησε δε, να επανεξεταστούν οι βουλευτικές αποζημιώσεις και διευκολύνσεις που παρέχονται.

Εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ, ο Δημήτρης Σαλτούρος είπε πως το Κοινοβούλιο υιοθετεί μια οικονομική προσέγγιση όσον αφορά τις δαπάνες του (εξοικονομεί ακόμη 6,7 εκατ. ευρώ και μάλιστα ενόψει της Προεδρίας της ΕΕ) αντικατοπτρίζοντας τη δύσκολη συγκυρία. Υπογράμμισε πως πρέπει να εφαρμοστεί η ορθολογική διαχείριση της Βουλής στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Ο Βασίλης Καπερνάρος (ΑΝΕΛ) τόνισε πως πρέπει να αλλάξει μαζί με τον Κανονισμό της Βουλής και «αυτή η τετριμμένη συνήθεια να έρχεται με αοριστολογίες ο προϋπολογισμός της Βουλής», ενώ προανήγγειλε την υποβολή ειδικής πρότασης εκ μέρους του κόμματός του.

Από την ΧΑ, ο Ηλίας Κασιδιάρης ανακοίνωσε πως το κόμμα του θα φέρει τροπολογία με την οποία θα εισηγείται να εξομοιωθεί η βουλευτική αποζημίωση με τον μισθό του πρέσβη. Προσέθεσε δε ότι την ώρα που ο κόσμος «πέφτει από τα μπαλκόνια», δεν προβλέπεται μείωση στους μισθούς των βουλευτών.

Η Ασημίνα Ξηροτύρη - Αικατερινάρη (ΔΗΜΑΡ) υποστήριξε ότι ο προϋπολογισμός της Βουλής είναι σωστός με εξορθολογισμένες δαπάνες, αλλά εισηγήθηκε να περικοπούν επιπλέον η βουλευτική αποζημίωση και άλλα προνόμια για να καταδειχτεί στην πράξη ότι οι βουλευτές ζουν τη σκληρή πραγματικότητα του Έλληνα πολίτη και αγωνίζονται προς όλες τις κατευθύνσεις για την αντιμετώπιση της μεγάλης κρίσης.

Από το ΚΚΕ ο Σπύρος Χαλβατζής κατέστησε σαφές πως το κόμμα του υποστηρίζει τη λογική σταθερής μείωσης του προϋπολογισμού, τη μείωση της αποζημίωσης, την κατάργηση της αμοιβής από επιτροπές και την κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης.

Ο πρώην πρόεδρος της Βουλής, Απόστολος Κακλαμάνης είπε ότι πρώτιστη υποχρέωση του βουλευτή είναι να στέκεται όρθιος, να μην κλαίγεται και με το ήθος του να παραδειγματίζει τον απλό πολίτη. «Θα πρέπει να εκλέγονται και όσοι δεν έχουν χρήματα» υπογράμμισε, τέλος.

πηγή: ΕΘΝΟΣ

Read More

Ψάχνουν για νέο Παπαδήμο. Κινήσεις αποκαθήλωσης Σαμαρά

Μια σειρά παρεμβάσεων και κινήσεων στα κόμματα της Βουλής δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαία. Ειδικά όταν μιλάμε για μια εύθραυστη συγκυρία όπου η Κυβέρνηση βρίσκεται σχετικά κοντά στην κόψη του ξυραφιού αφού έχει μόλις 153 βουλευτές.

Αμέσως μετά την καταψήφιση της πρότασης μομφής της Κυβέρνησης, η Ντόρα Μπακογιάννη ξεκίνησε την κουβέντα για επαναφορά της ΔΗΜΑΡ στο τραπέζι της συγκυβέρνησης. Την ίδια ώρα στο ΠΑΣΟΚ διεργασίες επι διεργασιών διεξάγονται στην Κοινοβουλευτική Ομάδα με κύριο θέμα την μετέπειτα πορεία του κόμματος και τις ισορροπίες που οι βουλευτές αρνούνται να χαλάσουν.

Τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΔΗΜΑΡ δεν θέλουν να βλέπουν το Σαμαρά πρωθυπουργό. Μόνο μετά από τεράστια ανταλλάγματα δέχτηκε ο Ευ. Βενιζέλος την πρωθυπουργία Σαμαρά. Ο Κουβέλης μετά το φιάσκο συνεννόησης με τον Βενιζέλο προτίθεται να επανέλθει στο τραπέζι μόνο υπό όρους κυβέρνησης εθνικής ενότητας με ουδέτερο πρόσωπο πρωθυπουργό και υπουργούς όπως είχε συμβεί με την κυβέρνηση Παπαδήμου.

Στη Νέα Δημοκρατία αυξάνονται οι φωνές, της φιλελεύθερης κυρίως πτέρυγας που ζητά την μετριοπάθεια και το άνοιγμα στην Αριστερά προκειμένου να επιτευχθούν οι καλύτερες δυνατές συνεργασίες. Ο Άρης Σπηλιωτόπουλος κινείται σε αυτή την κατεύθυνση μαζί με άλλους βουλευτές. Δεν είναι κρυφός ο πόθος άλλωστε πολλών να τελειώνουν σιγά σιγά με τον Σαμαρά για να αναλάβουν μεταβατικό ρόλο προς τη διαδοχή, κλείνοντας το μάτι σε δελφίνους που εμφανίζονται δειλά αλλά σταθερά.

Ο Σαμαράς είναι εγκλωβισμένος απ' τις επιλογές του. Δεν του βγήκαν οι εκλογές όταν τις ήθελε και τώρα οδεύει στον κατηφορικό δρόμο της ήττας στις Ευρωεκλογές όπως δείχνουν τα πράγματα, προαναγγέλοντας μεγάλες εξελίξεις πριν τις εκλογές. Αν φτάσεις ως πρωθυπουργός μέχρι τότε!

Read More

Πλήρωσε 300$ για να ακούσεις τον Παπανδρέου!

Σε περιοδεία ομιλιών σε πανεπιστήμια και ιδρύματα της Αμερικής βρίσκεται εδώ και αρκετό καιρό ο George Papandreou, με βασικό αντικείμενο την ελληνική κρίση και πως κατάφερε να μας φέρει ως εδώ. Στο βιογραφικό του αν το διαβάσετε γράφει μεγάλες ανακρίβειες που είναι λογικό γιατί ξενιτεύτηκε.

Το ερώτημα είναι γιατί παραμένει ακόμα μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου; Γιατί δεν παραιτείται ο πλέον ανίκανος πρωθυπουργός της χώρας από σύστασης ελληνικού κράτους;

Read More

Σίμος Κεδίκογλου: Παιδί του ΠΑΣΟΚ με σκληρή στρατιωτική θητεία!

Ποιος είναι ο καλοπερασάκιας που διόρισε την γκόμενά του;

Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του Βασίλη Κεδίκογλου, πρώην βουλευτή και υπουργού του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑΣΟΚ). Θείος του είναι ο Άγγελος Κεδίκογλου, απόστρατος αντιστράτηγος του Στρατού στα Τεθωρακισμένα και έμπιστος της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου. Πρώτος εξάδελφός του είναι ο βουλευτής Ευβοίας του ΠΑΣΟΚ, Σίμος Α. Κεδίκογλου. Σπούδασε Χημικός Μηχανικός στο Πετροχημικό Ινστιτούτο Γκούπκινα της Μόσχας. Ο Σίμος Κεδίκογλου έχει αρθρογραφήσει ως πολιτικός συντάκτης και έχει κάνει εκπομπές με διεθνή θέματα. Ακόμα έχει παρουσιάσει τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές σε ιδιωτικούς και δημόσιους σταθμούς.

Τον κατηγορούν ότι κατά την στρατιωτική του θητεία στην Αεροπορία πέρασε σκληρή εκπαίδευση στην ελληνική πρεσβεία στη Γαλλία!

Read More

Υπάρχουν Βουλευτές που να ακούνε την φωνή της Κοινωνίας;

γράφει ο Πολύδωρος Δάκογλου

Μερικές χιλιάδες «φτωχοδιάβολοι» χρωστάνε κάποια ποσά στα ασφαλιστικά ταμεία και κάποιοι άλλοι σε Εφορίες, Δήμους και άλλα παραρτήματα του κράτους.

Το «κοινωνικό κράτος» του ΠΑΣΟΚ την προηγούμενη δεκαετία θέσπισε νόμους και ποινικοποίησε κάθε χρέος προς το Δημόσιο. Συγχρόνως, φόρτωσε με πρόστιμα και προσαυξήσεις τους μικρούς επαγγελματίες που ατύχησαν ή έσφαλαν σε κάποια περίοδο της ζωής τους. Αποτέλεσμα αυτού του συνδυασμού ήταν η δημιουργία ενός τεράστιου κοινωνικού προβλήματος με θύματα δεκάδες χιλιάδες επαγγελματίες και τις οικογένειές τους.

Αυτοκτονίες, φυλακίσεις, κατασχέσεις, διασυρμός, έξοδα δικηγόρων, περιθωριοποίηση, παραοικονομική δραστηριότητα, αποκλεισμός από το τραπεζικό σύστημα και αποκλεισμός από κάθε «νόμιμη» επαγγελματική ενασχόληση, είναι ο πρώτος κύκλος των συνεπειών. Ακολουθεί η εμπλοκή της συζύγου, αν είναι καθαρή στον Τειρεσία (αντί των υποχρέων), η μείωση των θέσεων εργασίας λόγω απολύσεων και βεβαίως, η αύξηση των εγγεγραμμένων στους καταλόγους του ΟΑΕΔ. Το πρόσθετο πλήγμα επί των Ασφαλιστικών Εισφορών λόγω κλεισίματος των επιχειρήσεων. Τα φέσια (αθέλητα στην αγορά), οι σφραγισμένες επιταγές, τα αθεώρητα τιμολόγια, οι εξαγορές δημοσίων υπαλλήλων, είναι ένας δεύτερος κύκλος συνεπειών.

Αν μελετήσει κάποιος «την αρχή του κακού», θα διαπιστώσει ότι η αφορμή που οδήγησε στην καταστροφή ενός Μικρομεσαίου, ήταν η καθυστέρηση εξόφλησης των χρεών του δημοσίου και κάποια άρνηση του τοπικού εφόρου για θεώρηση λίγων τιμολογίων. Ήταν η επιβολή προστίμων και προσαυξήσεων λόγω καθυστέρησης καταβολής φόρων ή εισφορών, σε ύψος που να καθιστά ανέφικτη την πληρωμή του αρχικού χρέους. Ήταν η λογική της άρνησης για τμηματική ρύθμιση κάποιων ποσών και η επιμονή στο σκεπτικό «θα πληρώσεις με τον τρόπο που θέλω εγώ (το κράτος ή το ταμείο) και όχι με τον τρόπο που μπορείς εσύ, ο κατεστραμμένος». Ήταν η λογική του υπαλλήλου που, αφού πρώτα διορίστηκε γλείφοντας, μετά κοροϊδεύει τον ανίδεο υπουργό, τιμωρεί τον πολίτη που δεν γονάτισε να γίνει τρόφιμος του κρατικού κορβανά και εκδικείται την κοινωνία για όσες ταπεινώσεις δέχτηκε ως κατώτερος υπάλληλος.

Στην αντίπερα όχθη, θα συναντήσουμε τις αμαρτωλές κρατικές επιχειρήσεις, τους μεγάλους επιχειρηματίες, τις τάξεις των εχόντων πολλές ψήφους.. Κλασσικό παράδειγμα, αυτό που πριν από 15 χρόνια ονομάσθηκε εξυγίανση της, ουσιαστικά, χρεοκοπημένης τότε Εθνικής Τράπεζας. Πιο πρόσφατο παράδειγμα, το δώρο των 200 δισ. δραχμές που έκανε ο Σημίτης  λίγο πριν παραδώσει την εξουσία, στην ALPHA (όπως αποκάλυψε το «Παρόν»). 200 δισ δραχμές που τα στέρησε από το Ι.Κ.Α, «χωρίς να ανοίξει ρουθούνι». 200 δισ. δραχμές που αντιπροσωπεύουν «το δικαίωμα σε μια νέα αρχή» για 50.000 Μικρομεσαίους που πεθαίνουν ή αργοσβήνουν για χρέη 5.000 ευρώ έως 60.000 ευρώ, τα οποία δεν αρνούνται να πληρώσουν αλλά ζητούν ή αποπληρωμή να γίνει με τρόπο εφικτό, σε βάθος χρόνου και χωρίς τοκογλυφικές επιβαρύνσεις. Που ζητούν μεταχείριση ανάλογη με αυτή των Μεγάλων ή έστω των Αγροτών. Υπάρχουν άραγε Βουλευτές που να ακούνε την φωνή της κοινωνίας;

πηγή: Ελεύθερος Κόσμος

Read More

Γιανναράς: Το "νταηλίκι" του ηδονικού αμοραλισμού

Tα κόμματα αποδοκιμάστηκαν, η κομματοκρατία ζει και κυριεύει. Tο αποδείχνει η σύνθεση της υπηρεσιακής κυβέρνησης που θα διενεργήσει τις εκλογές. Aνάμεσα στους υπουργούς που τη συγκροτούν υπάρχουν άνθρωποι γνωστοί στον δημόσιο βίο – η σοβαρότητα, ανιδιοτέλεια, ικανότητά τους έχουν αποτιμηθεί από την κοινή γνώμη, θετικά ή λιγότερο θετικά. Yπάρχουν και υπουργοί που ανασύρθηκαν, χωρίς αιτιολογικά, από την αφάνεια, την ασημαντότητα. Kαι οι μεν και οι δε είναι κατάδηλο ότι δεν επελέγησαν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ούτε από τον συνταγματικά προβλεπόμενο πρωθυπουργό. Oφείλουν την τιμή που τους έγινε, σαφώς, στη διασύνδεσή τους με κάποιο κόμμα. Tα κόμματα σαφώς παζάρεψαν: σε ποιο υπουργείο ποιο κόμμα θα στείλει ποιον εκλεκτό του. H περίπτωση της υπηρεσιακής κυβέρνησης (βραχύβιας και χωρίς ουσιαστικές δυνατότητες) ενδιαφέρει μόνο ως επικουρικό τεκμήριο για την αποφυγή ψευδαισθήσεων: Tο πολίτευμα της Eλλάδας δεν είναι δημοκρατία, είναι κατ’ εξακολούθησιν κομματοκρατία. Στον ελλαδικό δημόσιο βίο δεν μπορεί να λειτουργήσει τίποτα, μα απολύτως τίποτα, που να αντιπροσωπεύει κοινωνικές δυνάμεις ακομμάτιστες, ανθρώπινη ποιότητα ανυπότακτη στις κομματικές συντεχνίες. Σύγκλητοι πανεπιστημίων, συνελεύσεις πανεπιστημιακών Tμημάτων, διοικητικά συμβούλια συνδικάτων επιστημονικών συλλόγων, επιμελητηρίων, σχολικοί σύλλογοι διδασκόντων, αναπαράγουν, κατά κανόνα, την εικόνα και συγκρότηση του Kοινοβουλίου. Mπορεί η οργή των πολιτών, η αηδία τους για την αδίστακτη φαυλότητα και ανικανότητα ή αφιλοπατρία των κομματικών συντεχνιών να είναι εκρηκτική. Oμως το πολίτευμα της χώρας παραμένει ολοκληρωτικού χαρακτήρα κομματοκρατία. Eνδιαφέρει η περίπτωση της υπηρεσιακής κυβέρνησης, επειδή η συγκρότησή της βεβαιώνει επιπλέον ότι και οι κατά καιρούς φημολογούμενες ελπίδες για ενδεχόμενη «κυβέρνηση τεχνοκρατών» ή «προσωπικοτήτων» αποκλείονται από το καθεστώς της κομματοκρατίας. Mια τέτοια κυβέρνηση που θα τολμούσε ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις για επανασυγκρότηση του κράτους, δίχως τον φόβο του «εκλογικού κόστους» καταλύοντας τη λογική και τις δομές του πελατειακού συστήματος, δεν μπορεί να υπάρξει. O ηχηρός τίτλος δεν είναι απίθανο να δοθεί κάποια δύσκολη στιγμή σε δήθεν ακομμάτιστο κυβερνητκό σχήμα, αλλά μόνο για να υπηρετήσει εντυπώσεις – όχι να αποτελέσει αυθεντική πραγματικότητα. Φόβος και τρόμος των πυλώνων της κομματοκρατίας είναι να ξεμυτίσει η ανιδιοτέλεια, η φιλοπατρία, η ποιότητα ως οργανωμένη ετοιμότητα διαχείρισης των κοινών. Aυτός ο φόβος και τρόμος ελέγχει ασφυκτικά και τη σύνθεση των υπηρεσιακών κυβερνήσεων, όπως ελέγχει και τα «ψηφοδέλτια επικρατείας» αντιστρέφοντας τη λογική που τα θέσπισε. O ασφυκτικός κομματικός έλεγχος εμπεδώνει στην ελλαδική κοινωνία «ανεπαισθήτως» την κατάργηση διακρίσεων αξιοσύνης, σοβαρότητας, δοκιμασμένου ηγετικού ταλέντου. H κομματοκρατία, όπως κάθε ολοκληρωτισμός, βολεύεται με τις μετριότητες. Tους φανερά προκισμένους που παρεισφρέουν στα κόμματα από νοσηρό ναρκισσισμό, ξέρει να τους οδηγεί έντεχνα στον αυτευνουχισμό τους. Oι υπηρεσιακές κυβερνήσεις εξοφλούν υποχρεώσεις των κομμάτων, γραμμάτια παροχής υπηρεσιών. Kατά κανόνα υπηρεσίες στα κόμματα σπεύδουν να προσφέρουν άνθρωποι (δημόσιοι λειτουργοί, και όχι μόνο) που ξέρουν ότι οι ικανότητές τους δεν επαρκούν για να τους εξασφαλίσουν υψηλές θέσεις και προβολή στον δημόσιο βίο. Γι’ αυτό σπεύδουν έγκαιρα να προσκολληθούν σε κάποιο πλοκάμι της κομματοκρατίας, να δανειστούν δεκανίκια για την άνοδο σε κορυφές. Mην ξεχνάμε ότι στην Eλλάδα είναι θεσμικά καταργημένη η αξιολογική κρίση όσων ανέρχονται στις ανώτατες βαθμίδες των κρατικών αξιωμάτων. Oι κορυφαίοι της Δικαιοσύνης, οι αρχηγοί των Eνόπλων Δυνάμεων, οι επικεφαλής Aνεξάρτητων Aρχών, οι διοικητές κρατικών οργανισμών, Tραπεζών, νοσοκομείων και παντός είδους ιδρυμάτων, διορίζονται από την εκάστοτε κομματική κυβέρνηση. Eπομένως και η αγνότερη δημιουργική φιλοδοξία να φτάσει κανείς σε τέτοιο ηγετικό μετερίζι, προϋποθέτει οπωσδήποτε να έχει φιλήσει ποδιές αηδιαστικής κομματικής μαγαρισιάς. Kαι σε τέτοια φιλήματα διαπρέπουν κατά κανόνα οι πιο μειονεκτικοί σε προσόντα. Oσο βαθαίνει η «κρίση» τόσο και πιο αποκαλυπτική γίνεται. Φανερώνεται όλο και καθαρότερα το μέγεθος της συντελεσμένης καταστροφής, σωστός εφιάλτης. Kαι οι ελπίδες μας, η μια μετά την άλλη, αποδείχνονται φρούδες. Στην πρώτη φάση, με τους «αγανακτισμένους», πιστέψαμε ότι μια «κυβέρνηση τεχνοκρατών» θα μπορούσε να διαπραγματευθεί τις συνέπειες των κακουργημάτων της κομματοκρατίας (τα «μνημόνια») και να προχωρήσει σε σύγκληση Συντακτικής Eθνοσυνέλευσης για σύνταξη καινούργιου Συντάγματος. Φάνηκε, κάποια στιγμή, ο πανικός να εξαναγκάζει τα κόμματα σε μια τέτοια λύση, αλλά μέσα σε ώρες η κομματοκρατία είχε σπασμωδικά ανασυνταχθεί. Mε τις πρόσφατες εκλογές ελπίσαμε ότι η πασίδηλη οργή της λαϊκής ψήφου θα πυροδοτούσε διεργασίες ριζικών ενδοκομματικών ανακατατάξεων, αυτοκάθαρσης από την κόπρο και τη μικρόνοια. Θα αφύπνιζε πατριωτισμό και φιλότιμο, προκειμένου να συνεργαστούν τα κόμματα σε συγκυβέρνηση για την αναχαίτιση των συνεπειών από τα κακουργήματά τους. Kαι αυτή η ελπίδα διαψεύστηκε. Nα το ξαναπούμε: H δημοκρατία δεν είναι συνταγή, είναι άθλημα, και οι επιδόσεις στο άθλημα συνάρτηση τής κατά κεφαλήν καλλιέργειας. Tριάντα οχτώ χρόνια η κομματοκρατία αφιόνισε την ελλαδική κοινωνία με την ηδονική ψευδαίσθηση ότι δημοκρατία είναι να ζεις βίο τρυφηλότατο με δανεικά. Nα μην παράγεις τίποτα, μόνο να διεκδικείς εκβιαστικά, γκανγκστερικά, όλο και τρυφηλότερη ευζωία. Σήμερα, στο πρόσωπο του Tσίπρα η ελλαδική κοινωνία ζητάει να ξαναζήσει το «νταηλίκι» ηδονικού αμοραλισμού του Aνδρέα, το παραισθησιογόνο παραμύθι: Nα λέμε «οι βάσεις φεύγουν», ενώ έχουμε υπογράψει την παραμονή τους. Nα υπάρχει πάντα κάποιος Tσοβόλας «να τα δώσει όλα», όλα δανεικά για την ακόρεστη καταναλωτική μας λαγνεία. Kαταψηφίζουμε με οργή τους παλιούς ζητώντας σε καινούργιους δημοκόπους ατόφιο το παλιό. πηγή: Καθημερινή

Read More

Εμπλοκή πρώην στελέχους της Ν.Δ. στο ημερολόγιο του Άκη;

Καταιγιστικές είναι οι πληροφορίες σχετικά με το ημερολόγιο του πρώην υπουργού Άκη Τσοχατζόπουλου. Φήμες που κυκλοφορούν σε πολιτικά και δημοσιογραφικά πηγαδάκια κάνουν λόγο και για εμπλοκή γνωστού επικοινωνιολόγου με πορεία στη Νέα Δημοκρατία! Βεβαίως, κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει κάποιον χωρίς περισσότερα στοιχεία! 

Ο Νίκος, όπως εμφανίζεται στο ημερολόγιο, θα έβγαζε λάδι τον υπουργό Άκη Τσοχατζόπουλο, έναντι αδράς αμοιβής! Στον παρακάτω σύνδεσμο θα διαβάσετε περισσότερες λεπτομέρειες:

 

«Αγαπητέ Ακη», για να σε βγάλω λάδι θέλω 270.000 ευρώ καθαρά

Το μόνο σίγουρο είναι ότι το AkisGate έχει πολλά επεισόδια για το πολιτικό και όχι μόνο σύστημα!

Read More

ΣΥ.ΡΙΖ.Α. & ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ οι μεγάλοι κερδισμένοι!

Οι μεγάλοι νικητές των εκλογών! Βρείτε τις διαφορές!

Read More

Η προεκλογική εκστρατεία του ΛΑ.Ο.Σ. στα πανηγύρια!

Η προεκλογική περίοδος είναι αγώνας δρόμου και οι υποψήφιοι βουλευτές του ΛΑ.Ο.Σ. το γνωρίζουν πολύ καλά! Η παραπάνω εικόνα από τοπικό πανηγύρι είναι χαρακτηριστική, με τον Σπύρο Χατζάρα να μοιράζει το προεκλογικό υλικό του κόμματος του Γ. Καρατζαφέρη μαζί με στελέχη Νομαρχιακής Επιτροπής.

Μένει να δούμε αν η προεκλογική εκστρατεία του ΛΑ.Ο.Σ. θα αποστομώσει όσους πιστεύουν ότι το κόμμα του Γ. Καρατζαφέρη είναι για τα πανηγύρια! 

Read More

Βαρόμετρο η Χρυσή Αυγή στις εκλογές ή στρατηγική επιλογή του συστήματος;

Δεν είναι μυστικό ότι η Χρυσή Αυγή είναι ο πρωταγωνιστής των φετινών εκλογών, ειδικά το τελευταίο διάστημα. Μια σταυροφορία εναντίον της δράσης και των θέσεων του κινήματος της Χρυσής Αυγής, ενορχηστρωμένη από τα Μ.Μ.Ε. του συστήματος και του βαθέος κράτους του ΠΑ.ΣΟ.Κ., έχει ξεκινήσει με κύριο χαρακτηριστικό της την στόχευση να μην μπει η Χρυσή Αυγή στη Βουλή.

Όμως, ακόμη κι ένας ερασιτέχνης επικοινωνιολόγος θα αντέτεινε ότι η δημιουργία αυτού του θορύβου γύρω από το όνομα της Χρυσής Αυγής, μόνο κακό δεν της κάνει, αφού κι η αρνητική διαφήμιση, είναι διαφήμιση. Το σημερινό επεισόδιο μεταξύ φερομένων ως μέλη της Χρυσής Αυγής και του πρώην υπουργού κύριου Ευθυμίου, προσθέτει πόντους στον υποψήφιο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. αλλά πολύ περισσότερους πόντους στην "αντισυστημική" Χρυσή Αυγή που χτυπάει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στα μάτια των πολιτών.

Προτού λοιπόν βγάλουμε τα συμπεράσματά μας, ας σκεφτούμε τι εξυπηρετεί το σύστημα στην πραγματικότητα: Να μπει ή να μην μπει η Χρυσή Αυγή στη Βουλή! Θεωρούμε ότι το σύστημα όχι μόνο θέλει αλλά σπρώχνει με κάθε τρόπο την είσοδο της Χρυσής Αυγής στη Βουλή, προκειμένου να αποσταθεροποιήσει την πολιτική κατάσταση στη χώρα. Οι λόγοι προφανείς: Μια ασταθής πολιτικά Ελλάδα, γίνεται πιο εύκολος μεζές για τα διεθνή κερδοσκοπικά συμφέροντα που θέλουν την πατρίδα μας εκτός Ευρώ...

Περιμένουμε τα σχόλιά σας και τις απόψεις σας!

Read More

Διαφημίσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο Hellas-Orthodoxy!

Το θίγουμε κάθε φορά προκειμένου να γίνει βίωμα σε όλους τους bloggers που θέλουν να λέγονται "πατριώτες" ! Πρόκειται για τις διαφημίσεις της google στα πατριωτικά ιστολόγια, όπως στο Hellas Orthodoxy  . Τώρα είναι η σειρά του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και του Χρ. Πρωτόπαπα να διαφημιστεί στο γνωστό blog! 

Μπορεί να κατηγορηθήκαμε για διάφορα, αλλά δεν παύει να είναι κακό δείγμα έστω κι αν δεν είναι επιλογή του ιστολογίου οι διαφημίσεις της Google! Η απάντηση είναι μια: Αν ξεκινήσει η Google να παρουσιάζει διαφημίσεις για ταξίδια στη μαγευτική "Macedonia" ή τη "Νοrth Cyprus" , πόσο πατριώτης μπορείς να δηλώνεις, κάθε φορά που κάτι τέτοιο θα μοστράρεται στο ιστολόγιό σου;

Εμείς τιμούμε και σεβόμαστε τον κόπο κάθε Έλληνα blogger που δίνει αγώνες για αδέσμευτη και πατριωτική ενημέρωση. Δεν παύουμε όμως να ασκούμε Καλοπροαίρετη κριτική χωρίς δόλο ή άλλη πολιτική στόχευση. Το αποδεικνύει άλλωστε η συνεχή παρουσία αυτού του blog όλα αυτά τα χρόνια!

Read More

Πόσο έκανε η βασιλόπιτα του Υπουργείου Παιδείας;

Απίστευτο κι όμως αληθινό!!

Δείτε το... πάρτι που πρόσφερε η Υπουργός Παιδείας στους Υπαλλήλους της Κεντρικής Υπηρεσίας του Υπουργείου. (βλεπε εδω)

Η Πρωτοχρονιάτικη πίτα που αγόρασαν από ζαχαροπλαστείο κόστισε 960 ευρώ!!! Τρελά γλέντια εν' όψη κρίσης....

Αθάνατο ΠΑΣΟΚ!

Read More

Σπάνια φωτογραφία: Άδωνις Γεωργιάδης - Μαρία Δαμανάκη

Μια σπάνια κοινή φωτογράφιση Μαρίας Δαμανάκη και Αδώνιδος Γεωργιάδου..Η κυρία Δαμανάκη φαίνεται πως είχε μια μικρή ανατριχίλα: οι τρίχες της το αποδεικνύουν!

Read More

Αν αδειάσουν οι φυλακές από ξένους

Του Αντώνη Πανούτσου

Την περασμένη Πέμπτη περιλήφθηκε μια τροπολογία στο νομοσχέδιο για την καταπολέμηση της ξενοφοβίας και του ρατσισμού. Αφορά την αποφυλάκιση κρατουμένων με ποινές μέχρι και δεκαετούς κάθειρξης. Ταυτόχρονα, από το υπουργείο Δικαιοσύνης δόθηκε στη δημοσιότητα το στοιχείο ότι οι ελληνικές φυλακές έχουν 12.000 φυλακισμένους, εκ των οποίων αλλοδαποί είναι 7.000, ενώ η χωρητικότητά τους είναι για 9.700 κρατουμένους. 

Το πρώτο αντιφατικό στοιχείο είναι ότι ενώ το υπουργείο ονομάζει το νομοσχέδιό του μέτρο ενάντια στην ξενοφοβία και τον ρατσισμό, το ίδιο έμπρακτα ομολογεί το πόσο συνυπολογίζει το «ξένος». Οι φυλακισμένοι δεν διαιρούνται κατά φύλο, κατά ηλικία ή μόρφωση αλλά κατά ιθαγένεια και το συμπέρασμα είναι ότι στις φυλακές βρίσκονται 62% ξένοι και 38% Ελληνες, ποσοστό δυσανάλογο σε σχέση με τον πληθυσμό. Μια υπόθεση θα μπορούσε να είναι ότι οι ξένοι έχουν μεγαλύτερες εγκληματικές τάσεις από τους Ελληνες, υπόθεση γελοία για ένα νομοσχέδιο κατά της ξενοφοβίας και του ρατσισμού, αφού έμπρακτα θα ομολογούσε ότι δίκιο έχει ο κόσμος, να είναι ξενόφοβος και ρατσιστής. Ενα άλλο συμπέρασμα θα μπορούσε να είναι ότι τα δικαστήρια καταδικάζουν ευκολότερα τους ξένους. Πρόκειται για ακόμα πιο ενδιαφέρον συμπέρασμα, αφού τότε, εκτός από τον κόσμο, και τα δικαστήρια θα ήταν ρατσιστικά. Ενα τρίτο συμπέρασμα θα ήταν ότι τα δικαστήρια καταδικάζουν τον ίδιο αριθμό ξένων και Ελλήνων αναλογικά, αλλά οι Ελληνες έχουν μεγαλύτερη ευχέρεια να εξαγοράζουν τις ποινές τους οπότε περισσότεροι ξένοι καταλήγουν στη φυλακή. Αυτό το συμπέρασμα πρέπει να έχει μια μεγάλη δόση αλήθειας, μόνο που τότε πάμε σε έναν αντίστροφο ρατσισμό, σύμφωνα με τον οποίο όποιος είναι Ελληνας αντιμετωπίζεται διαφορετικά από τον αλλοδαπό. 

Η πραγματικότητα είναι ότι προσπαθώντας να αποσυμφορήσουν τις φυλακές κόλλησαν μια άσχετη τροπολογία σε ένα απίθανο νομοσχέδιο. Γιατί οι Ελληνες μέχρι πριν από 10 χρόνια δεν ήταν ρατσιστές αλλά έγιναν όταν οι μόνοι ξένοι με τους οποίους έρχονται σε επαφή είναι αυτοί που καβάλησαν τα σύνορα. Οι Ελληνες δεν τσουβάλιασαν κάθε εθνικότητα και φυλή λέγοντας: «Μακριά, αυτός είναι Φιλιππινέζος και θα μας μπουκάρει στο σπίτι». Οπως και τη δεκαετία του ’80, που η Ελλάδα είχε γεμίσει με Πολωνούς, κανένας δεν είπε: «Αμαν πια με τη ζητιανιά τους». Οι Φιλιππινέζοι πέρασαν στο ελληνικό φολκλόρ σαν υπάκουοι οικιακοί βοηθοί και οι Πολωνοί σαν καλά μαστόρια στις οικοδομές που θέλουν μια κάσα μπίρες στην καθισιά τους. Και έτσι ήταν. Ο ρατσισμός βασίζεται στις γενικεύσεις, αλλά οι γενικεύσεις έρχονται από την πραγματικότητα. Αν ο Ελληνας έγινε ρατσιστής, το έκανε όχι επειδή του κάπνισε, αλλά από τις εμπειρίες των τελευταίων χρόνων. Αν αδειάσουν λοιπόν τις φυλακές, στέλνοντας τους αποφυλακισμένους στις πατρίδες τους, δεν χρειάζεται κανένα νομοσχέδιο για την ξενοφοβία και τον ρατσισμό. Αν τους αφήσουν και πάλι δίχως δουλειά στους δρόμους, ας μην μπαίνουν στον κόπο. Ράβε ξήλωνε, δουλειά να μην τους λείπει.

πηγή: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Read More

Όλους εμάς ενώνουν ο καυγάς...και το Patria!

Ποικιλόχρωμες αντιδράσεις για την αυριανή ημερίδα στην Παλιά Βουλή, με θέμα την εθνική οικονομία

Οι εκδόσεις κυκλοφόρησαν ένα βιβλίο με τίτλο «Χρυσός και εργασία στη νέα οικονομία», το οποίο επιμελήθηκε ο γνωστός ιστορικός Δημήτρης Μιχαλόπουλος. Με αφορμή την έκδοση, προχωρήσαμε στη διοργάνωση μιας Ημερίδας, με θέμα την εθνική οικονομία. Στην εκδήλωση, αναγγελία της οποίας δημοσιεύσαμε, θα μιλήσουν ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Ηλίας Πολατίδης, με θέμα «Εθνική Οικονομία, σκέψεις και προτάσεις», ο δημοσιογράφος Σπύρος Χατζάρας, με θέμα, «Οι τοκογλύφοι του Θεού», ο εκδότης Μάνος Κώνστας, με θέμα «Η εθνική σκέψη απέναντι στις οικονομικές εξελίξεις» και ο ιστορικός Δημήτρης Μιχαλόπουλος, με θέμα «Χρυσός και Εργασία», ενώ θα συντονίσει ο εκδότης Δημήτρης Ζαφειρόπουλος.

Πρόθεσή μας, ήταν και παραμένει να δοθούν απαντήσεις για αυτό που πολλοί προσδιορίζουν σήμερα ως «οικονομική» κρίση και στο πως αυτή μπορεί να αντιμετωπιστεί. Το βιβλίο, καταδεικνύει ότι ο χρυσός, σε φιλοσοφικό επίπεδο η αιτία του κακού, μπορεί να αντικατασταθεί από την παραγωγική εργασία. Θεωρούμε ότι η εκδήλωση αυτή είναι επίκαιρη, καθώς θα δώσει σε όσους συμπολίτες μας δραστηριοποιούνται στον εθνικό χώρο, χρήσιμες προσεγγίσεις αλλά και απαντήσεις όσον αφορά στην εναλλακτική λύση που θα μπορούσε να καταθέσει στον ελληνικό λαό ως πρόταση, ο εθνικός χώρος.

Η λογική μας στο Patria και στις εκδόσεις του, ήταν πάντα και παραμένει πολυσυλλεκτική. Όλοι όσοι συνεισέφεραν και συνεισφέρουν στην έκδοση του περιοδικού αλλά και στη γενικότερη εκδοτική προσπάθεια που καταβάλλεται, αν και ορμώμενοι από διαφορετικές κομματικές αφετηρίες ή ανένταχτοι, έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: κινούνται στον ευρύτερο εθνικό ή πατριωτικό χώρο και έχουν έντονες εθνικές ευαισθησίες, τις οποίες δεν φοβούνται να εκφράσουν δημόσια.Και έτσι, είπαμε να ενώσουμε κάποιες από αυτές τις φωνές, ώστε να ακουστεί πιο συλλογικά μια εθνική άποψη και να πάψει να μονοπωλείται ο δημόσιος διάλογος από την αριστερά. Δυστυχώς, όμως, μια ακατάσχετη παραφιλολογία, εγγενές χαρακτηριστικό του πατριωτικού χώρου, που καταδεικνύει όμως και την παθογένειά του, έκανε πάλι την εμφάνισή της.

Κάποιοι ενοχλούνται ή ψάχνουν αφορμή για να ενοχληθούν. Είτε από την παρουσία στο πάνελ του βουλευτή του ΛΑΟΣ, Ηλία Πολατίδη. Είτε από την παρουσία του δημοσιογράφου Σπύρου Χατζάρα, λόγω της πολιτικής προέλευσής του από το ΠΑΣΟΚ. Είτε, κάποιοι άλλοι, από την παρουσία του εκδότη Μάνου Κώνστα, που εκφράζει ένα φορέα ριζοσπαστικού εθνικισμού, το «Εθνικό Μέτωπο». Πάντως, δεν είναι η πρώτη φορά που εκδηλώνονται ανάλογα φαινόμενα. Φυσικά, δεν θα μας αποθαρρύνει στην προσπάθειά μας να σπάσουμε στεγανά και λογικές κατακερματισμού, πρόταξης του ατομικού και του «οπαδικού», ώστε να προβάλλουμε μια πιο συλλογική άποψη του πατριωτικού χώρου, που θα ακουστεί από την κοινωνία.

Ο δημόσιος λόγος του πατριωτικού χώρου, είναι καιρός να υπερβεί τη στείρα «αρνησιολογία» που επί δεκαετίες τον περιθωριοποίησε πολιτικά και δεν του επέτρεψε να ακουστεί, ώστε να διεκδικήσει και πάλι την ιδεολογικοπολιτική κυριαρχία από τους εθνομηδενιστές της αριστεράς και τους φιλελεύθερους και να καταστεί αξιόπιστη πολιτική εναλλακτική πρόταση. Και αυτό πρέπει να γίνει σύντομα, καθώς η κατάρρευση των αστικών κομμάτων θα δημιουργήσει ένα μεγάλο κενό, το οποίο δεν πρέπει να καλυφθεί από την αριστερά. Θα σας δούμε αύριο λοιπόν, Κυριακή, στην Παλιά Βουλή, στις 10:30 πμ.

Πηγή: elkosmos.gr

Read More

Χατζηαντωνίου: Στον Αγώνα για το μέλλον του λαού μας δεν περισσεύει κανείς

Ο ΝΕΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ πρόκειται για πολιτική συλλογικότητα που συγκροτήθηκε την περίοδο 2006-2007 στον αγώνα ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος. Την αποτελούν πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ και ανένταχτοι σοσιαλιστές, διαπνεόμενοι, όπως οι ίδιοι υποστηρίζουν, από τις αρχές του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Από την πρώτη στιγμή εναντιώθηκαν στο μνημόνιο, καθώς όπως τονίζουν, «με την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ και ευρύτερα στην τρόικα, επιβάλλεται στη χώρα ένα νεοαποικιακό καθεστώς εξάρτησης, που μετατρέπει την Ελλάδα, πολιτικά σε προτεκτοράτο, οικονομικά την υποβάλλει σε καθεστώς ελεγχόμενης πτώχευσης και κοινωνικά την καθιστά εργαστήρι μαζικής εξαθλίωσης».

 Τα στελέχη του Νέου Αγωνιστή, την περίοδο αυτή συγκροτούν δίκτυο υποστηρικτών και φίλων της συλλογικότητας σε πανελλαδικό επίπεδο. Εμείς, μιλήσαμε με το στέλεχος της οργάνωσης, τον δικηγόρο Γιάννη Χατζηαντωνίου. 

 Προέρχεστε ιδεολογικοπολιτικά από το ΠΑΣΟΚ. Σε ποιο βαθμό πιστεύετε ότι το ΠΑΣΟΚ έχει αλλάξει από τη δεκαετία του ’80 μέχρι σήμερα; 

Η Ελλάδα κι ο κόσμος σήμερα διαφέρουν πολύ σε σχέση με την δεκαετία του 1980. Αν η αλλαγή του ΠΑΣΟΚ είχε γίνει γι’ αυτό, θα ήταν εύλογη. Όμως το επίσημο ΠΑΣΟΚ έχει αλλάξει αρχές και γι’ αυτό δεν είναι πια ούτε Πανελλήνιο, ούτε βέβαια Σοσιαλιστικό, ούτε καν Κίνημα.

Αποχωρήσατε στη βάση διαφωνιών που εκφράσατε στο συνέδριο του 2008. Από τότε, έχουν περάσει τρία χρόνια. Έκλεισε ή άνοιξε η ψαλίδα της διαφωνίας σας με το ΠΑΣΟΚ από τότε; 

Στο συνέδριο του 2008 εκφράσαμε συγκροτημένη και συνολική διαφωνία καταψηφίζοντας τις θέσεις της πλειοψηφίας. Τότε λειτουργούσαμε κυρίως εσωκομματικά αλλά και με ανοιχτές στην κοινωνία δράσεις. Οι ρίζες ήταν παλιότερες. Ως άτομα ορισμένοι από μας είχαν ήδη εναντιωθεί στην κυβέρνηση Σημίτη (υπόθεση Οτσαλάν, Μαδρίτη, ασφαλιστικό Γιαννίτση, πολιτική για το ευρώ). Η μετέπειτα πορεία της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ μας ανάγκασε από διαφωνούντες να γίνουμε αντίπαλοί της. Μεταξύ της πατρίδας και των ξένων κέντρων, της κοινωνίας και των διεθνών τοκογλύφων, των εργαζομένων και των παρασίτων της διαπλοκής και της διαφθοράς, η επιλογή μας ήταν αυτονόητη. Είναι θέμα χρόνου κάθε τίμιος άνθρωπος που βρίσκεται στο ΠΑΣΟΚ να κάνει το ίδιο. 

 Πρόσφατα, συναντηθήκατε με τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος μάλιστα κάλεσε και πατριωτικές δυνάμεις από το χώρο της δεξιάς, να συστρατευθούν μαζί του. Εσείς, θα το κάνετε; 

Με τον ΣΥΡΙΖΑ έχουμε στο παρελθόν διαφωνήσει σε διάφορες περιπτώσεις, άλλοτε με το σύνολο κι άλλοτε με μικρό ή μεγαλύτερο μέρος του. Π.χ. για το σχέδιο Ανάν, το βιβλίο της κ. Ρεπούση, το μεταναστευτικό. Συνεργαστήκαμε εναντίον της αναθεώρησης του Συντάγματος - ιδίως για το άρθρο 16 – αν και με διαφορετικό σκεπτικό. Εμείς θέλαμε, εκτός από το να είναι δωρεάν και δημόσια, να αξιολογείται η εκπαίδευση, να παραμείνει εθνικός ο χαρακτήρας της και να μην δοθεί δυνατότητα για ιδιωτικό τούρκικο πανεπιστήμιο στην Θράκη, πράγμα επικίνδυνο βάσει της εμπειρίας από το Κοσσυφοπέδιο. Στις περιφερειακές εκλογές συνεργαστήκαμε στο ψηφοδέλτιο «Όχι στο μνημόνιο», αποκομίζοντας και θετική και αρνητική πείρα. Η βάση της συζήτησης σήμερα είναι ακριβώς αυτή. Η απόκρουση των αλλεπάλληλων αντιλαϊκών μνημονίων. Αυτό χρειάζεται ένα μεγάλο πατριωτικό δημοκρατικό κοινωνικό μέτωπο του λαού μας που ασφαλώς περιλαμβάνει και την αριστερά και τις πατριωτικές δυνάμεις από τον χώρο της δεξιάς. Στον αγώνα για την επιβίωση και το μέλλον του λαού μας, για μιαν ελεύθερη και δημοκρατική πατρίδα, δεν περισσεύει κανείς. Στην εξέλιξη αυτή που κι εμείς επιδιώκουμε δεν αποκλείουμε την πολιτική - εκλογική συστράτευση, διατηρώντας τις ιδιαίτερες απόψεις και την αυτονομία μας. Δεν υπάρχει πάντως δεδομένη συμφωνία. Αν γίνει, θα γίνει δημόσια. Δεν είμαστε άνθρωποι του παρασκηνίου. 

Συμφωνείτε στη λύση της μεταβατικής κυβέρνησης; Και αν όχι, ποια είναι κατά τη γνώμη σας η εναλλακτική;

Με ποιους γίνεται η μεταβατική κυβέρνηση; Γιατί; Για να πάει πού; Μιλάνε για «εθνική» σωτηρία αυτοί που όταν μιλούσαμε για πατρίδα στο ΠΑΣΟΚ «τραβούσαν πιστόλι» εναντίον μας, που όταν είπαμε ότι ο νόμος Ραγκούση είναι αντισυνταγματικός μας λοιδορούσαν κι έλεγαν ότι είμαστε «…δεξιότερα του Καρατζαφέρη»! Το μόνο πράγμα που θέλουν εθνικό αυτοί οι τύποι είναι το χρέος. Τι είδους «σωτηρία» είναι αυτή που εξαθλιώνει και υποδουλώνει τον λαό και ξεπουλά τη χώρα; Ό, τι είναι αντιλαϊκό δεν μπορεί να είναι εθνικό. Νομίζουμε ότι η ηγεσία της ΝΔ κάνει πολύ μεγάλο λάθος. Στην ουσία «τσουβαλιάζεται» από τους ξένους, την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και την διαπλοκή. Η επιλογή αυτή δεν είναι προσωρινή, θα γίνει διαρκής γιατί χάνεται η προοπτική της αυτοδυναμίας. Η αντιμνημονιακή θέση γίνεται ομολογημένα απλή ρητορεία. Είναι λυπηρό, αλλά ο κόσμος της δεξιάς (δεν εννοώ τους φιλελεύθερους, αλλά αυτούς που είναι με τον Χριστό και την Πατρίδα) πρέπει να βγάλει τα συμπεράσματά του. Τελικά «λαός και Κολωνάκι» δεν είμαστε το ίδιο. Η εναλλακτική λύση είναι το δημοκρατικό πατριωτικό λαϊκό μέτωπο. Για να αγωνιστούμε για το ψωμί και την ελευθερία μας. Να υπερασπιστούμε την περιουσία μας και το δικαίωμά μας να παράγουμε. Να κρατήσουμε τα παιδιά μας στην Ελλάδα για να την ξαναχτίσουμε μαζί. Το ζητούμενο εδώ που φτάσαμε, δεν είναι οικονομικό. Η χρεοκοπία έχει ήδη γίνει και είναι πολιτική. Χρειάζεται ένα ριζικά καινούργιο πολιτικό σύστημα. Εμείς μαζί με φίλους που προέρχονται και από την αριστερά και από τη δεξιά κινούμαστε για την συγκρότηση νέου πολιτικού φορέα με στελέχη όχι γνωστά στο ευρύ κοινό, αλλά με πατριωτισμό, ιδέες, άποψη και –κυρίως – ήθος. Όπως έλεγε ο Χαρίλαος Τρικούπης, «η Ελλάς προώρισται να ζήση και θα ζήση». 

Συμφωνείτε με την άποψη ότι ο εθνομηδενισμός αποτελεί σήμερα την κυρίαρχη τάση στην ευρωπαϊκή ελίτ;  

Μόνο όσον αφορά στα ελληνικής καταγωγής μέλη της. Ορισμένοι νομίζουν πως είναι πιο Ευρωπαίοι αν γίνουν λιγότερο Έλληνες. Στη πράξη γίνονται β’ διαλογής Γερμανοί, Γάλλοι κλπ., συνήθως με προσωπικά ανταλλάγματα. Αυτό δεν το συμμερίζονται οι ελίτ των άλλων χωρών. Ο Ολάντ π.χ. τοποθετείται υπέρ των στρατιωτικών παρελάσεων στην Γαλλία που βέβαια δεν απειλείται από κανέναν γείτονά της! Για μας ο Έλληνας είναι αυτονοήτως Ευρωπαίος επειδή, εάν και εφόσον είναι Έλληνας. 

 Νίκος Χιδίρογλου

Read More

Γιατί είπε ΝΑΙ ο Σαμαράς στη Δανειακή Σύμβαση!

Τον πήρε κυριολεκτικά μαζί του στην άβυσσο ο Γ. Παπανδρέου τον συμφοιτητή του Αντ. Σαμαρά με την βόμβα του δημοψηφίσματος.

Έβαλε το πιστόλι στον κρόταφο και απείλησε να τινάξει τα μυαλά της πατρίδας του στον αέρα, εάν ο Αντώνης δεν συναινούσε στη Δανειακή Σύμβαση ανοικτά! Έτσι τουλάχιστον ισχυρίστηκε ο πρωθυπουργός της χώρας μας, στην προσπάθειά του να δικαιολογηθεί. Κι απ' ο,τι φαίνεται το πέτυχε με τον χειρότερο τρόπο αφού η πιρουέτα του στις Κάννες ίσως να κοστίσει πολύ πιο ακριβά απ' όσο υπολογίζουμε! 

Ο Σαμαράς πάτησε την μπανανόφλουδα και μπήκε χωρίς λόγο και αιτία στο κάδρο των νενέκων που κατηγορούσε. Γιατί στην ουσία αυτό κατηγορούσε τον έτερο Καππαδόκη της Δεξιάς, Γ. Καρατζαφέρη, ο οποίος ακολούθησε μια "συναινετική" στάση ψηφίζοντας επί της αρχής το Μνημόνιο Ι. Τι άλλαξε όμως;

Απ' ο,τι φαίνεται το deal ήταν συγκεκριμένο: Εξασφάλισε τις δόσεις που έρχονται και η πρωθυπουργία είναι ανοικτή! Άλλωστε μην ξεχνάμε και το πρακτικό πρόβλημα της κυβέρνησης που θα διαδεχτεί την κυβέρνηση Παπανδρέου. Υπήρχε τεράστιο ενδεχόμενο, αν δεν δεχόταν να ψηφίσει τη δανειακή σύμβαση να μιλούσαμε για την κυβέρνηση της χρεωκοπίας. Κάτι τέτοιο δεν το θέλει φυσικά ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και προσπαθεί να αμυνθεί με κάθε μέσο στις πιέσεις που δέχεται από Ευρώπη και Η.Π.Α.

Τα παραπάνω αποτελούν μια μικρή εικόνα των γεγονότων της σημερινής ημέρας! Μιας τραγικής ημέρας για τον Κοινοβουλευτισμό και την Δημοκρατία στην καταρρέουσα Κολομβία του Βαλκανικού Νότου (κατά Τράγκα). Το κυριότερο όμως είναι ότι οι εφεδρείες για τη διακυβέρνηση του τόπου στερεύουν επικίνδυνα, με την πιθανότητα να ξαναζήσουμε την πασοκιάδα με χρώμα μπλε βαθύ αυτή τη φορά.

Read More

Delta Force εκτάκτως σήμερα!

Πατήστε πάνω στην εικόνα

Αγαπητή Ζωή 

Είμαι Νέος, έχω όνειρα, ψηφίζω ΠΑΣΟΚ! Αυτός είναι ο τίτλος της σατυρικής αφίσας της εκπομπής του  AXIS RADIO, DELTA FORCE, η οποία θα μεταδοθεί εκτάκτως σήμερα στις 9 το βράδυ. Μείνετε συντονισμένοι!

Read More

Η Κατσέλη πάει για Δήμαρχος Αθηνών;

Με 153 το ΠΑΣΟΚ πλέον και σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου του πρωθυπουργού το 2010 δε θα μπορούσε να κυβερνήσει. Φυσικά δεν περιμένουμε από τον άνθρωπο του "Λεφτα υπάρχουν" και τον άνθρωπο του "Ένας εργαζόμενος ανα οικογένεια" να τηρήσει καμία απο τις υποσχέσεις του. 

 Η πρώην υπουργός κα Λούκα Κατσέλη καταψήφισε το άρθρο 37 του νομοσχεδίου αποδεικνύοντας οτι είναι κυρία με "Κ" κεφαλαίο. Πέρα όμως από την προσωπική ευαισθησία μήπως υπάρχει και κανένας άλλος λόγος καταψήφισης του? Φήμες από τους κόλπους της ίδιας της κας Κατσέλη αναφέρουν οτι προετοιμάζει από τώρα το έδαφος για υποψήφια Δήμαρχος Αθηνών το 2014. 

Το αν είναι φήμες ή αλήθεια βέβαια θα περιμένουμε αρκετά για να το μάθουμε. Πάντως η καταψήφιση του άρθρου 37 είναι ένα καλό εφόδιο για κάθε υποψήφιο. Οψόμεθα.

Πηγή: diaforetikimatia

Read More