Άβατο Εξαρχείων

της Λώρης Κέζα

Δεν θα μιλήσουμε για τους κατοίκους των Εξαρχείων, αυτούς που κοιμούνται αναπνέοντας μυρωδιά από καμένο πλαστικό. Θα προσπεράσουμε τα έξοδα στα οποία υποχρεώνονται κάθε φορά που ξηλώνεται η πρόσοψη της πολυκατοικίας τους _«κάθε φορά» δηλαδή κάθε εβδομάδα. Θα αντιμετωπίσουμε τους μόνιμους κατοίκους της γειτονιάς ως βιτσιόζους που επέλεξαν σπίτι στο πεδίο των μαχών. Τα Εξάρχεια έζησαν άλλη μια φρικτή, εμπόλεμη βραδιά. Το Σάββατο η περιοχή καιγόταν ως τα ξημερώματα. Η αγέλη που προκαλεί τις ζημιές το έχει κάνει πρόγραμμα: το κάψιμο των κάδων είναι η κορύφωση ενός τρόπου διασκέδασης. Οι πρόγονοί τους έσπαγαν πιάτα στα μπουζούκια, οι ίδιοι καίνε κάδους στα Εξάρχεια. Ας μην καμωνόμαστε ότι οι δυο τρόποι εκτόνωσης έχουν ιδεολογικό διαχωρισμό. Είναι δυο διαφορετικοί τρόποι επίδειξης μαγκιάς, τίποτε παραπάνω. Η ακραία έκφραση καταπιεσμένων που δεν μπορούν να αρθρώσουν ορθό λόγο.

 Το πρόβλημα με τους ταραξίες που εκδηλώνουν την οργή τους στα Εξάρχεια είναι ότι έχουν λειτουργήσει κατασταλτικά στη λογική. Ουδείς πλέον διαμαρτύρεται. Θεωρείται φυσικό για τους θαμώνες της πλατείας και για τους περίοικους να κυκλοφορούν ανάμεσα στα αποκαΐδια. Η αλήθεια είναι ότι είναι επιφυλακτικοί με την επέμβαση των αρχών. Τέτοιες πολιτικές καταλήγουν εξόχως βίαιες. Υπάρχει εμπειρία, επί των ημερών Προκόπη Παυλόπουλου: κλούβες παντού, αδικαιολόγητοι έλεγχοι, προσαγωγές άνευ λόγου, κι ένα συνεχές τσίτωμα νεύρων. Η τακτική του κ. Χρήστου Παπουτσή είναι διαφορετική, δοκιμασμένη στο παρελθόν. Φυλάσσονται τα όρια των Εξαρχείων ώστε να μην φύγει καμία μολότοφ προς τα έξω. Είπαμε, δεν θα μιλήσουμε για τους κατοίκους που ανέχονται την καθημερινή βαρβαρότητα. Θα μιλήσουμε για όσους είναι έξω από τα σύνορα. Δεν αρκεί να τίθενται οι ταραξίες σε γεωγραφικό περιορισμό. Είναι όμως τόσο, μα τόσο εύκολο να αποδράσουν.

 Δεν ξέρουμε γιατί ο κ. Παπουτσής περιφρονεί τη φωτιά στο κέντρο της πρωτεύουσας. Το Σάββατο οι κουκουλοφόροι επιχειρούσαν ανενόχλητοι ως τα ξημερώματα χωρίς να γίνει καμία προσαγωγή, καμία σύλληψη. Καλύτερα βέβαια γιατί το πιο πιθανό θα ήταν να συλληφθεί κάποιος που πήγε στην πλατεία απλά να πιει το ποτό του. Δεν ξέρουμε αν ο κ. Παπουτσής έχει ένα ευρύτερο πλάνο για την αποκατάσταση της ειρήνης. Να επισημάνουμε όμως ότι είναι τόσο, μα τόσο εύκολο να επεκταθούν οι επιθέσεις έξω από τα Εξάρχεια εκεί όπου οι κάτοικοι δεν είναι ούτε εναλλακτικοί ούτε ανεκτικοί.

πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ

Read More

Πόσο αστυνομολάγνοι είμαστε;

Του Δημ. Ζαφειρόπουλου

Θέλετε να το πείτε παιδική ασθένεια, θέλετε να το ονομάσετε μαζοχισμό, πείτε το ψυχοπαθολογική κατάσταση, ιδεολογικό κόλλημα, φετίχ με την στολή ή ίσως και υπαλληλική σχέση ενίοτε. Πείτε όπως θέλετε αλλά αυτό που είναι πραγματικότητα είναι οι σχέσεις του «χώρου» μας με τα σώματα ασφαλείας. Σχέσεις κάθε μορφής και τύπου, που μπορούν να ξεκινούν από μία απλή ιδεολογική συμπάθεια και να φτάνουν μέχρι αυτές της εξάρτησης. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Με αφορμή τα επεισόδια της τελευταίας εβδομάδας, η παρουσία στο Σύνταγμα μίας ομάδας πατριωτών συνδικαλιστών της ΕΘΕΛ, έδωσε στην αριστερά και το σύστημα την ευκαιρία να βγάλει από το ντουλάπι τον ακροδεξιό μπαμπούλα. Δεν φταίνε δηλαδή οι αναρχικοί που προβόκαραν τις εκδηλώσεις, δεν φταίει η ηγεσία της αστυνομίας που έπνιξε την Αθήνα στο δηλητήριο αφήνοντας παράλληλα τους προηγούμενους να καίνε ανενόχλητοι, αλλά για όλα και πάλι φταίνε οι ακροδεξιοί. Τις καταγγελίες μάλιστα τις ξεκίνησαν «δεξιά» κανάλια, για να πάρουν το θέμα οι αριστεροί και να το ολοκληρώσουν οι πασόκοι κάνοντας ΕΔΕ και καταγγέλλοντας παρακρατικές σχέσεις αστυνομίας και Χρυσής Αυγής.

Το ζητούμενο αυτή την στιγμή δεν είναι αυτές καθαυτές οι συγκεκριμένες καταγγελίες, η αξιοπιστία των οποίων κρίνεται και από την ιδεολογική ταυτότητα των καταγγελλόντων, αλλά η αντιμετώπιση του όλου θέματος από μερίδα του «χώρου». Για πολλούς λοιπόν η παρουσία των συγκεκριμένων συνδικαλιστών αλλά και γενικότερα πατριωτών στις διαμαρτυρίες κρίθηκε ως εξής: «αν πήγαν όντως να βοηθήσουν την αστυνομία καλώς έπραξαν, αν όχι καλά να πάθουν να τους λυντσάρουν οι άπλυτοι».

Μάλιστα κύριοι! Την ώρα που τα ΜΑΤ σώζουν την δημοκρατία και το σύστημα, την ώρα που η συνεργασία αναρχικών και αστυνομίας είναι πασιφανής, κάποιοι βλέπουν τον εχθρό όχι στους διαδρόμους της εξουσίας αλλά στο κάθε βλαμμένο που πετάει μία πέτρα στο κοινοβούλιο. Οι ίδιοι αυτοί παράλληλα βλέπουν στον αστυνομικό τον σωτήρα της πατρίδος από τον «τρίτο γύρο» που ετοιμάζουν εδώ και δεκαετίες οι συμμορίτες. Για να μην ξεχάσουμε και εκείνους που κάθε εβδομάδα περιμένουν τον λοχία να σώσει την πατρίδα αφού «ο στρατός βράζει», στο ζουμί του προφανώς και μαζί του όλη η ελληνική κοινωνία που βλέπει την ανυπαρξία σοβαρότητας και ειλικρίνειας στο πατριωτικό κίνημα και γιαυτό δεν το φουντώνει.

Δυστυχώς για αρκετούς ο χρόνος φαίνεται να έχει σταματήσει στο 1974 και γιαυτό νομίζουν ακόμα ότι οι ΕΔ και τα σώματα ασφαλείας υπάρχουν για να προστατεύουν την πατρίδα. Τους διεφθαρμένους πολιτικούς προστατεύουν, την ανήθικη οικονομική και πνευματική ελίτ και λίαν προσφάτως και τους ξανθομπούμπουρες τοποτηρητές της τρόικας. Και μάλιστα το κάνουν για ελάχιστα χρήματα. Επιλογή τους όμως είναι αυτό το επάγγελμα, να υπακούουν δηλαδή τις διαταγές της εξουσίας.

Μιας εξουσίας που από την μία τους βάζει να προστατεύουν τούρκους και φιλοσκοπιανούς, gay και λαθρομετανάστες διαδηλωτές και από την άλλη να συλλαμβάνουν πατριώτες, να χτυπάνε συνταξιούχους ή πολίτες που δεν θέλουν σκουπίδια στο σπίτι τους. Παράλληλα τους αφήνει να σκοτώνονται από τα πυρά του πρώτου τυχόντα αλλοδαπού φονιά ή εγχώριου τρομοκράτη, καταστάσεις που η ίδια η εξουσία εκτρέφει. Και αν κάποιος αστυνομικός ξεφύγει, η ίδια η ηγεσία του, τον δίνει και τον πετάει βορά στους αριστερούς δημοσιογράφους.

Το ζητούμενο όμως δεν είναι τι κάνει η αστυνομία και το σύστημα αλλά το τι πράττουμε εμείς που το πολεμάμε γιατί θέλουμε μία πατρίδα που θα είναι περήφανη και ελληνική. Στον αγώνα αυτόν η αστυνομία δεν είναι ούτε ο νο:1 εχθρός αλλά ούτε φίλος. Είναι ένα απλό ενεργούμενο του συστήματος που τη μία στιγμή λέει να είστε ελαστικοί στους «ακροδεξιούς», την άλλη αφήνει τους αναρχικούς να καίνε τα πάντα και την επομένη προωθεί τους μεν και τους δε προαναφερθέντες να σκοτώνονται μεταξύ τους στην λογική της θεωρίας των «αντίπαλων εξτρεμισμών».

Αυτό το πλέγμα εξουσίας είναι ο εχθρός. Αυτό που ξεπουλάει την πατρίδα, φτωχαίνει τον λαό, υποχωρεί εθνικά και φέρνει συνέχεια μετανάστες για να μας τελειώσει ως έθνος. Τα παιγνίδια αυτής της εξουσίας είναι πολλά, πότε γέρνουν αριστερά, πότε ίσως και «ακροδεξιά». Εμείς όμως θα πρέπει να σταματήσουμε να παίζουμε σε αυτά και να χορέψουμε στον δικό μας σκοπό.

Για να γίνει αυτό όμως θα πρέπει να σταματήσουμε να περιμένουμε τον λοχία, θα πρέπει να σταματήσουμε να κάνουμε αυτό που μας λέει ο κάθε «διευθυντής μέτρων», θα πρέπει να σταματήσουμε να κλαιγόμαστε όποτε «συλλαμβάνουν εθνικιστές και αφήνουν τους αριστερούς» και επιτέλους θα πρέπει να ξεκινήσουμε να θεωρούμε την όποια σύλληψη ή καταδίκη παράσημο στον ριζοσπαστισμό μας και όχι όνειδος στην αστική παιδεία μας.

Πηγή: elkosmos.gr

Read More

"Όχι στη βία", με υποστηρικτή την Αλ Σάλεχ

Μια κίνηση για διαμαρτυρία που παρουσιάστηκε στο διαδίκτυο με αφορμή τα τελευταία γεγονότα στο κέντρο των Αθηνών. Η κίνηση αυτή αφορά τη διοργάνωση διαμαρτυρίας με βασικό σύνθημα το γενικόλογο "Οχι στη Βία".

Αυτή η ιντερνετική κίνηση, μέσω blogs και Facebook, έχει συμπαραστάτη μεταξύ άλλων την αγαπημένη όλων, Αφροδίτη Αλ Σάλεχ. Την μέχρι πρότινος σύμβουλο σε θέματα μετανάστευσης του υφυπουργού δημοσίας τάξεως, κυρίου Βούγια. Κι αυτή η κυρία προφανώς και δεν καίγεται να καταδικάσει την βία της Αριστεράς, των δολοφόνων των Εξαρχείων που πήγαν να σκοτώσουν αθώους σε μια λαϊκή.

Ούτε φυσικά να καταδικάσει την ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση που είχε σαν αποτέλεσμα να μπουν στη χώρα εγκληματίες-τέρατα που σκοτώνουν για μια κάμερα...

Ο φόβος εξέγερσης των Ελλήνων ενάντια σε όλα αυτά που συμβαίνουν, φέρνει το σύστημα σε ΆΜΥΝΑ. Γι αυτό το λόγο οι "δήθεν ειρηνικοί" υποστηρικτές του Καμίνη και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. καλούν σε συγκέντρωση εναντίον της ΒΙΑΣ.

Το 2008 που ήταν όλοι αυτοί οι κύριοι; Έβλεπαν το Τσαντίρι του Λάκη!

Υ.Γ.

βλέπε ανάμεσα στους διαχειριστές της κίνησης στο Facebook την Αλ Σάλεχ

Read More

Προτεραιότητα η ασφάλεια του πολίτη

Τον τελευταίο καιρό παρατηρούμε μια ραγδαία αλλαγή του χάρτη της εγκληματικότητας στη χώρα. Ο πολίτης πραγματικά τρομάζει, όταν μέρα με τη μέρα διαπιστώνει, πως δίπλα στις παραδοσιακές μορφές εγκληματικότητας προστέθηκαν κι άλλες πιο σύγχρονες, ως επί το πλείστον πιο βίαιες και περισσότερο πολύπλοκες.

Αυτές οι συμπεριφορές, βίαιες και αντικοινωνικές, αναπτύσσονται πλάι με το κοινό έγκλημα και γίνονται πιο σκληρές και αμείλικτες. Δυστυχώς το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, παρακολουθεί εδώ και καιρό, σε ρόλο άβουλου θεατή, την τεράστια αύξηση της «μικρής» και «μεγάλης» εγκληματικότητας, την επαναδραστηριοποίηση της τρομοκρατίας, τους βανδαλισμούς των ταραχοποιών και όλα αυτά τα φαινόμενα, τα οποία αποτελούν πλέον ρουτίνα και πραγματικά προκαλούν την έντονη ανησυχία των πολιτών.

Υπάρχει λοιπόν σήμερα η ανάγκη για μια συνολική πολιτική εσωτερικής ασφάλειας, η οποία μέσα από μια λογική διακλαδικής συνεργασίας, συνάθροισης δυνάμεων και συμπληρωματικότητας πόρων, θα ανταποκρίνεται σε όλες τις νέες προκλήσεις.

Και εδώ υπάρχουν συγκεκριμένες ευθύνες της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου, καθώς τελευταία εστιάζει την προσοχή του σε συγκεκριμένες μονάδες, τις οποίες προβάλουν ως επικοινωνιακή ατραξιόν και λειτουργεί εντελώς απαξιωτικά προς τις υπόλοιπες υπηρεσίες.

Ταυτόχρονα θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη η εξέλιξη της εγκληματικότητας και οι μετασχηματισμοί, που παρατηρούνται, στην ελληνική κοινωνία, οι οποίοι γεννούν τις νέες μορφές παραβατικότητας.

Μια σύγχρονη αντιεγκληµατική πολιτική, θα πρέπει ακόμα να αξιοποιεί τις δυνατότητες, που δίνει η χρήση των νέων τεχνολογιών στην αστυνομική έρευνα, αλλάζοντας τη λειτουργία των Σωµάτων Ασφαλείας σε σχέση µε το παρελθόν. Ταυτόχρονα απαιτείται ο επαναπροσδιορισμός του ρόλου και της αποστολής της Αστυνομίας ως κατεξοχήν φορέα παροχής ασφάλειας, η μεταρρύθμιση στην οργάνωση και τη λειτουργία της, και η αποκατάσταση των σχέσεων εμπιστοσύνης και συνεργασίας με τους πολίτες.

Τέλος χρειάζεται η εγκατάλειψη της «δημοσιοϋπαλληλικής» νοοτροπίας, που έχει εγκατασταθεί στους υπηρετούντες στα Σωµάτα Ασφαλείας, με κύρια ευθύνη των πολιτικών, που ακολουθηθήκαν τις τελευταίες δεκαετίες.

Η Νέα Δημοκρατία, ως υπεύθυνος πολίτικος φορέας, προσέφερε και συνεχίζει να προσφέρει την πλήρη συνεργασία της, ώστε να εδραιωθεί στην Ελλάδα ένα κλίμα ασφάλειας, που να αρμόζει σε μια ευρωπαϊκή χώρα.

Θα στηρίξουμε κάθε μέτρο, που προστατεύει τα αγαθά της ζωής, της περιουσίας και της αξιοπρέπειας των πολιτών. Στήριξη, που η ίδια ως κυβέρνηση ουδέποτε είχε. Και αυτή την προσφορά στήριξης και συνεργασίας δεν έχει παρά να αξιοποιήσει η σημερινή κυβέρνηση και να λάβει συγκεκριμένα μέτρα, που θα προστατεύσουν τον Πολίτη από το έγκλημα και την ανομία.

Άρθρο του Βουλευτή Κώστα Τσιάρα,

Αναπληρωτή Υπεύθυνου Τομέα Πολιτικής

Ευθύνης Προστασίας του Πολίτη της Ν.Δ.

πηγή: Παραπολιτικά

Read More