No friends. No hope. Just Facebook

Καλώς ήρθατε στον facebooκόσμο του 2011. Καλώς ορίσατε στην εποχή της πραγματικής απομόνωσης, όπου το μόνο ενδιαφέρον είναι ο αριθμός των "like", τα σχόλια και ο αριθμός των διαδικτυακών "φίλων". Ένας κόσμος που εγκλωβίζει τους νέους σε ένα τετράγωνο κουτί στερώντας τους την ίδια τη ζωή. Τη ζωή που πριν γνωρίσει κανείς τα διάφορα "κοινωνικά δίκτυα", ίσως και να ήξερε να τη ζει πιο πολύ. Τότε που στη θέση των διαδικτυακών συζητήσεων έβγαινε κάποιος για έναν καφέ, για μια μπύρα. 

"Γιατί δε με κάνεις friend"; " Δεν έκανες like στην ανάρτηση μου, έχεις κάτι μαζί μου"; "Έχουμε meeting σε μια ώρα στο prive chat room μας, μην τυχόν και δεν είσαι"! και άλλες εκφράσεις που θα δεις και θα ακούσεις από τη διαδικτυακή παρέα, η οποία μεγαλώνει πολύ εύκολα, αρκεί μόνο το πάτημα ενός κουμπιού. Η "κοινωνική συνεύρεση" σε όλο της το μεγαλείο... Όμως... ...σήμερα βλέπεις ελάχιστα έως καθόλου παιδιά στις αλάνες και στα πάρκα. Να παίζουν και αυτά μπάλα, κρυφτό, κουτσό, μακριά γαϊδούρα, κόκκινο φως, τζαμί και άλλα. Πλέον η ευχαρίστησή τους βρίσκεται στο αν θα πάρουν Playstation 3 ή Nintendo wii και Χ-box, είναι απίστευτο το ότι τα σημερινά παιδιά δε θα θυμούνται μια ομαλή παιδική ηλικία όταν μεγαλώσουν. Βλέπεις σήμερα τους νέους/ες που αντί να βγουν έξω για να γνωρίσουν άλλους νέους, προτιμούν να στείλουν διαδικτυακά αιτήματα φιλίας. Νέους που έχουν ξεχάσει πώς να μιλάνε μακριά από την κάλυψη της οθόνης τους, νιώθοντας εκτεθειμένοι. Νέους που αντί να ασχολούνται με δημιουργικά χόμπι, χάνουν τον χρόνο τους πίσω από μια οθόνη. Ειλικρινά πιστεύω πως η τεχνολογία είναι ένα όπλο και μπορεί να βοηθήσει τον καθένα. Όμως μην πας μακρυά. Θυμήσου φίλε και φίλη, πώς ήταν η ζωή σου πριν 3-4 χρόνια που δεν ήξερες τι θα πει facebook και δες πώς έχει αλλάξει τώρα. Ζεις σε έναν ψεύτικο κόσμο για να σε ελέγχουν όπως αυτοί θέλουν. Να ελέγχουν τις αντιδράσεις σου και τα συναισθήματά σου. Να ξεσπάς στο πληκτρολόγιο αντί να αντιδράς στους δρόμους. Μπορείς να πατήσεις το delete, να ανοίξεις το παράθυρό σου και να μυρίσεις το άρωμα της ζωής που σε περιμένει; Μπορείς να βρεις πραγματικούς λόγους για να είσαι ευτυχισμένος και όχι εικονικούς; Μπορείς να πάρεις τη ζωή που προσπαθούν να σου στερήσουν, ξανά στα χέρια σου;

πηγή: ediktyo.gr

Read More

Η πραότητα των ανικάνων

Η Ελληνική κοινωνία πλέον μπορεί να συγκριθεί με χαρακτηριστική άνεση, με χώρες της ‘’σύγχρονης’’ και ‘’δυτικής’’ Ευρώπης. Ελέγχεται και επίσημα από πρόσωπα του διεθνούς jet set, της Νέας τάξης. Όπως οι ‘’Μεγάλες ‘’ χώρες, έχει πλέον αποδεχτεί πως είναι μια πολυφυλετική και πολυπολιτισμική κοινωνία και για να μη σας κουράζω, όλοι μπορούμε να αντιληφθούμε τον ορίζοντα και το βάθος της πραγματικότητας και των σημερινών δεδομένων.

Όλο το πολιτικό σύστημα, με κοινοβουλευτικά και μη κόμματα, επιχειρηματίες, δημοσιογράφους, εκδότες και λοιπούς παροικούντες την αυλή της δημοκρατίας, μπορούν να πουν πως βγήκαν κερδισμένοι ή κατά κάτι φθαρμένοι, οπωσδήποτε όμως δεν είναι κανείς ηττημένος. Ούτε καν ο Γ.Α.Π. Ακόμα και η λαϊκίστικη και υπερσυντηρητική ακροδεξιά, μπορεί να πει πως οι κόποι της για μια θέση ή περισσότερες ,στον δημόσιο λόγο, βρήκαν ανταπόκριση. Μάλιστα ο προεδρεύων της ακροδεξιάς, αποτελεί δίχως αντίρρηση τον πλέον επιτυχημένο πολιτικό της χώρας. Η αριστερά κερδίζει από την αντι-μνημονιακή ρητορική, η άκρα αριστερά ομοίως, η κεντροαριστερά διασπάται με αποτέλεσμα την γέννα νέων πολιτικών πόλων κάτι που κάνει κάποια πρόσωπα να κερδίζουν έδαφος, ενώ η δεξιά επίσης λειτουργεί σε όμοιο άξονα, με στελέχη που αποχωρούν και ξαφνικά θυμήθηκαν την κοινωνική δικαιοσύνη, την πατρίδα, ακόμα και τον εθνικισμό.

Σαφέστατα από αυτή την νέα ή σχεδόν νέα πολιτική κατάσταση, εκ της οποίας πηγάζουν τα υπόλοιπα θέματα που συντρέχουν στην χώρα, πλήττεται ισχυρά ο λαός. Ναι ο Ελληνικός λαός ή ας είμαστε ειλικρινείς, οι έως τώρα ψηφοφόροι των κομμάτων. Εδώ μπορούμε να παρατηρήσουμε μια σειρά από φαινόμενα, αντιδράσεις, καταστάσεις και συνθήκες, οι οποίες έχουν ξεπεράσει ακόμα και το στάδιο της γέννας τους, διερχόμενα σε ένα στάδιο εξελίξεως και τριβής με την πολιτική, μάλλον ελαφρά θα έλεγα. Το πολιτικό σύστημα επί παραδείγματι απαξιώνεται, τα σώματα ασφαλείας χάνουν το όποιο κύρος τους, οι πολιτικοί εξισώνονται με το αρνητικό, οι κινούμενοι στα media ομοίως, ο πατριωτισμός επαναπροσδιορίζεται και οι ζυμωτές της σημερινής κατάστασης, ισοδυναμούν πλέον με προδότες τους οποίους αναζητά ένα ''νέο Γουδί'' . Ακόμα και οι μετανάστες, αποτελούν πλέον κόκκινο ή πράσινο ( εκ του ΠΑΣΟΚ) πανί για αρκετούς πολίτες ( πρώην ψηφοφόρους), ακόμα και η Εκκλησία αποτελεί μια βρώμικη υπόθεση για μεγάλο μέρος του λαού. Πεδίο δόξης λαμπρό, θα λέγαμε για τους εθνικιστές. Που είναι όμως;

Αν και πλέον το ζήτημα της ποσότητας θεωρώ πως εξαφανίστηκε από τα πόδια μας, υπάρχει το ουσιώδες και βαθύτατης στρατηγικής και σπουδαιότητας, ζήτημα της ποιότητας. Ναι καλές και άξιες οι διάφορες απόψεις, οι ιδεολογικοί διαξιφισμοί, η διάσπαση της μονολιθικότητας στην έκφραση και την σκέψη, η απαξίωση του μονοπωλιακού κατηχητισμού, οι πρωτοβουλίες ( οι οποίες έχουν σχεδόν μόνο θετικά αποτελέσματα έως τώρα), καλά αυτά και πολλά άλλα. Όμως και πάλι στο μηδέν. Απουσιάζει μια συγκροτημένη δεξαμενή σκέψης, απουσιάζει η πρόταση άμεσης οικονομικής εφαρμογής, πέρα από θεωρητικούρες διαδικτυακών επαναστατών και αγκυλωμένων λαϊκιστών. Απουσιάζει η αλληλεγγύη, η συμπαράσταση παρά τις όποιες διαφοροποιήσεις, ενώ ζει και βασιλεύει η γραφικότητα, ο θρασύδειλος τραμπουκισμός, η ανικανότητα και το ιδεολογικό παιδιάρισμα. Θέλουμε λύσεις, προτάσεις επί ρεαλιστικών βάσεων και όχι επίδειξη γνώσεων με σκοπό την αυτοπροβολή. Θέλουμε συντονισμένο και αποκεντρωμένο μηχανισμό προβολής προτάσεων. Θέλουμε τεχνογνωσία στην ανάπτυξη πολιτικών πλάνων και στην αναβάθμιση του σχετικού με τον Φυλετισμό λόγου. Θέλουμε νέες προσεγγίσεις με τεκμηριωμένα επιχειρήματα ικανά να επιτύχουν άμεσα αποτελέσματα και πολιτικό κέρδος σε βάθος χρόνου.Χρειαζόμαστε μια στροφή στην ποιότητα διότι έως τώρα έχουμε φανεί ανίκανοι.

Και ενώ όλα αυτά συντρέχουν επί του παρόντος και του παρελθόντος συντριπτική μερίδα των εθνικιστών, πέραν της ιδεολογικής του αυτοικανοποίησης, αδυνατεί να αντιληφθεί το πολιτικό momentum και το συγκυριακό δεδομένο. Πόσο μάλλον να προσεγγίσει την στρατηγική αναγκαιότητα ριζοσπαστικοποίησης και συμμετοχής με ενεργό τρόπο στις πολιτικές εξελίξεις, με ουσιαστικό σκοπό, την αποφυγή του  τετελεσμένου. Της εξαφάνισης μας δηλαδή, από τον πολιτικό χάρτη ανεπιστρεπτί! Εν τέλει με πραότητα και έκδηλη την ανικανότητα του, ο εθνικιστικό χώρος παραμένει παρατηρητής των δραματικών εξελίξεων.

πηγή: Αυτόνομες Σκέψεις

Read More

Ο "πατριωτισμός" των πολιτικών καιροσκόπων

"Μητρός τε και πατρός τε και των άλλων προγόνων απάντων, τιμιότερον εστί Πατρίς και σεμνότερον και αγιότερον..."

Με αυτή τη φράση θα ήθελα να ξεκινήσω το σημερινό μου άρθρο σχετικά με τον όρο "Πατριωτισμός", έναν όρο που φαίνεται να ξεχειλώνουν όπως τους βολεύει οι νεοδεξιοί πολιτικάντηδες της παράταξης του ΛΑΟΣ, προσπαθώντας να διατηρήσουν τη βάση τους έπειτα από τη συμμετοχή τους στην κυβέρνηση - έκτρωμα των διεθνών τοκογλύφων.

Τι είναι λοιπόν η Πατρίδα; Είναι μια έννοια που κατ' αρχάς ενυπάρχει στο χρόνο. Είναι μια ζωντανή κατάσταση, η Πατρίδα είναι η γη μας αλλά και η γη των προγόνων μας, είναι η γη που έχει ποτιστεί με το αίμα ηρώων που έπεσαν στη μάχη, εργατών που έπεσαν την ώρα της δουλειάς, συμπατριωτών μας που σκοτώθηκαν σε δυστυχήματα, νέων και μεγαλύτερων σε ηλικία που συγκρούστηκαν με την καταστολή... Η διάσταση του όρου "Πατρίδα" ουδέποτε υπήρξε αστική και ανάλογης αντίληψης, όσο και αν διαμέσου των χρόνων οι "μεγαλοαστοί πατριώτες" θέλησαν να καπηλευτούν τον όρο. Η Πατρίδα έχει πρωτίστως διάσταση Εθνική και Κοινωνική. Η Πατρίδα του κεφαλαίου, της παγκοσμιοποίησης, του καπιταλισμού και του διεθνισμού δεν είναι Πατρίδα, επομένως αυτοί που κινούν τη χώρα προς αυτή την κατεύθυνση δεν έχουν κανένα δικαίωμα να οικειοποιούνται τον όρο.

Είναι πατριδοκάπηλοι.

Η Πατρίδα του λαού, της εργασίας, της Ιστορίας της Φυλής μας, της ζωής των πατεράδων και των μανάδων μας μέσα στους αιώνες, είναι η δική μας Πατρίδα. Η μεγάλη πρόκληση του σήμερα είναι η απελευθέρωση της Πατρίδας μας. Απελευθέρωση από την τυραννία των ντόπιων και ξένων αφεντικών, απελευθέρωση από την τυραννία του κεφαλαίου.

Θα ακούτε αρκετούς που παριστάνουν τους Πατριώτες να σας μιλούν για το "συμφέρον του Έθνους". Να ξέρετε ότι εννοούν το συμφέρον του αστικού μορφώματος που λέγεται "Κράτος", των θεσμών και δομών του, της δημοκρατίας, αλλά και το συμφέρον το δικό τους, αφού αποτελούν κομμάτι όλου ατού του παζλ. Θα ακούτε Πατριώτες να σας μιλούν για "δημιουργικότητα και αναβάθμιση του πατριωτικού κινήματος", για "πολιτικά προσκήνια" και "εθνικές αναγκαιότητες". Να ξέρετε ότι σας κοροϊδεύουν. Ούτε οι ίδιοι πιστεύουν πλέον σε αυτά. Πρόκειται για πολιτικάντηδες - σαλτιμπάγκους, που με νύχια και με δόντια προσπαθούν να μας πείσουν ότι κάνουν το χρέος τους για την Πατρίδα. Κάνουν στην πραγματικότητα το κομμάτι τους ώστε η Ελλάδα να παραμείνει προτεκτοράτο μιας υπερεθνικής τυραννίας που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των "Εκλεκτών".

Πριν από πέντε χρόνια, και επειδή τα γραπτά μένουν, ένας φέρελπις "Πατριώτης" πολιτικός έγραφε: "Έτσι μπαίνει σε εφαρμογή το σχέδιο της παγκοσμιοποίησης: Διάλυση των εθνικών κρατών, με την σταδιακή μεταβίβαση των αρμοδιοτήτων τους σε υπερεθνικούς οργανισμούς (π.χ. Ευρωπαϊκή Ένωση), με απώτερο σκοπό την δημιουργία ενός παγκόσμιου οργανισμού - κράτους που θα κυβερνάει όλον το πλανήτη. Διάλυση των Εθνικών Πολιτισμών χτυπώντας την πηγή της δημιουργίας τους, τους ομοιογενείς εθνικούς πληθυσμούς. Προς αυτή την κατεύθυνση χρησιμοποιείται η κατευθυνόμενη λαθρομετανάστευση και τα ιδεολογήματα του «πολυπολιτισμού». Επικράτηση σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό των όρων της «ελεύθερης αγοράς» του παγκόσμιου Καπιταλισμού, με σταδιακή κατάργηση των κεκτημένων των εργαζομένων (οκτάωρο, ασφάλιση, συλλογικές συμβάσεις κ.λπ.). Όταν πια θα έχουν προχωρήσει τα δύο πρώτα βήματα, αυτό θα αποτελεί την πιο εύκολη υπόθεση.

Ο Πατριωτισμός είναι η μόνη ουσιαστική και αποτελεσματική μορφή αντίστασης, απέναντι στην παγκοσμιοποίηση του Καπιταλισμού. Πρώτων διότι απορρίπτει ως ανήθικη την αρρωστημένη αστική νοοτροπία, που γεννά την ασύδοτη επιδίωξη του κέρδους και τον καταναλωτισμό. Δεύτερον διότι υπερασπίζεται τα Εθνικά Κράτη και τους Εθνικούς Πολιτισμούς, τους μεγαλύτερους δηλαδή εχθρούς της σύγχρονης παγκοσμιοποίησης.

Οι μεγάλοι εθνικοί πληθυσμοί συνειδητοποιημένων Πατριωτών, είναι αδύνατον να μετατραπούν σε παγκοσμιοποιημένες μάζες ομοιομορφοποιημένων καταναλωτών, δίχως κανένα αντανακλαστικό αντίστασης, όπως τις ονειρεύονται οι παγκόσμιοι Κεφαλαιοκράτες."

Σήμερα γράφει: "Βρέθηκε σε αυτόν τον τόπο ένας άνθρωπος που μέσα σε δέκα χρόνια κατάφερε να μεταθέσει τις ιδέες και τα αιτήματα του Πατριωτικού Κινήματος από το πολιτικό περιθώριο στο πολιτικό προσκήνιο. Ένας άνθρωπος που κατάφερε να πάρει τους πατριώτες από τα μπουντρούμια της επιβεβλημένης από το σύστημα σιωπής και να τους βάλει στα βουλευτικά και υπουργικά έδρανα. Ένας άνθρωπος που κατάφερε να στραπατσάρει την ιδεολογική κυριαρχία του αεθνισμού, προκαλώντας κρίσεις πανικού στους ξένους και ντόπιους ανθελληνίζοντες που βλέπουν τους φορείς των πατριωτικών θέσεων κάθε μέρα στα κανάλια, στην Βουλή, σε θέσεις υπουργικής ευθύνης. Αξίζει τουλάχιστον την εμπιστοσύνη μας στο δυνατό πολιτικό ψυχολογικό του μάτι."

Το σχόλιό μας: Αν για εσάς αυτοσκοπός αποτέλεσε τόσα χρόνια το να μπουν τα φιλελεύθερα στελέχη σας στη Βουλή, και να καταλάβουν υπουργικές θέσεις, πατώντας στο πτώμα της Πατρίδας μας, να ξέρετε ότι κάποια στιγμή που θα πέσουν και πέσετε όλοι σας (αυτή είναι η μοίρα των πολιτικών) θα σας περιμένουμε όλοι εμείς, διότι δεν ξεχνάμε. Δεν ξεχνάμε το κακό που κάνετε στους Έλληνες, με το να προδίδετε συστηματικά την Πατρίδα, βοηθώντας να πέσει "μαλακά" στα χέρια των ξένων αφεντικών.

Καλύτερα στα μπουντρούμια και Ελεύθερες Ψυχές, παρά στα έδρανα με γραβάτες και φιλώντας κατουρημένες ποδιές.

Διαλέξατε στρατόπεδο όλα αυτά τα χρόνια. Από τη μία υπάρχει το Σύστημα και από την άλλη ο λαός που κατεβαίνει στους δρόμους. Εσείς είστε με το Σύστημα, που μας θέλει δούλους της Παγκοσμιοποίησης. Δεν είχατε το Σθένος να κάνετε ούτε καν την αυτοκριτική σας και να σκύψετε το κεφάλι. Αντ' αυτού συνεχίζετε τη μίζερη, αντιλαϊκή και αντεθνική πολιτική σας. Αν είστε με το λαό και την Πατρίδα, επισκεφτείτε μια λαϊκή αγορά, ένα εργοστάσιο, μια γειτονιά, μια λαϊκή συγκέντρωση, μια απεργιακή κινητοποίηση. Κάντε το. Γιατί δεν το κάνετε; Γιατί ξέρετε πολύ καλά ότι δεν μπορείτε. Γιατί δεν εκπροσωπείτε το συμφέρον του λαού και του Έθνους.

Κώστας Μακεδόνας

πηγή: ediktyo.gr

Read More

Η ώρα της Αποκάλυψης!

Η κατάσταση της κοινωνίας μας έχει φτάσει σε οριακά επίπεδα. Μάρτυρες αυτού είμαστε όλοι μας. Αυτοί που ψάχνουν ευκαιριακές καταστάσεις μέσα από τα προβλήματα, δεν θα πάνε πολύ μακριά. Η ευκαιρία υπάρχει, αλλά όχι για να ευνοηθείς – υπάρχει για να ζήσεις μια πιο αξιοπρεπέστατη ζωή. Αξιοπρέπεια μέσα στην παρακμή; Ίσως όχι κοινωνική, πάντως σίγουρα σε επίπεδο συνειδησιακού χαρακτήρα. 

Δεν θα αφήσω αυτή την ευκαιρία να πάει χαμένη. Στον σίγουρο κόσμο ήμουν ένα φάντασμα, φιγούρα ανάμεσα στο ευτυχισμένο κοπάδι της ψεύτικης ευημερίας. Απείχα παντού και πάντα σε κάθε σύγκριση, διότι η αξιοκρατία τους για μένα ήταν ανέκαθεν μια σκέτη μαλακία. Έτσι λοιπόν απείχα συνειδητά. Αλλά όταν οι ισορροπίες αλλάζουν, αλλάζουν και οι άνθρωποι που ξεχωρίζουν. Δεν θέλω να ξεχωρίσω ηγετικά. 

Δεν θέλω να γίνω αποδεκτός από το πλήθος. Όσοι ψάχνουν νεκρούς εγκεφάλους ας κάνουν από τώρα πολιτική και θα τους ακολουθήσουν πολλοί τέτοιοι. Πρέπει να βρω τους σημαντικούς, πρέπει να βρω τους ξεχωριστούς, πρέπει να βρω τα φαντάσματα που τώρα δεν μπορώ να δω κι ας είμαι κι εγώ ένα φάντασμα της κοινωνίας. Όταν πέφτουν οι μάσκες και γκρεμίζονται όλοι οι τοίχοι, τα πρόσωπα δεν κρύβονται κι έτσι ξεκινάμε όλοι από το μηδέν. Αυτό θέλω. 

Δεν θα μπορούσα να μην αποδεχτώ αυτήν την ανεπανάληπτη ευκαιρία. Να πείσω απόλυτα τον εαυτό μου ότι ποτέ δεν φόρεσα την μάσκα που μου πρόσφερε η κοινωνία. Και μετά να πείσω εκείνους που ούτε αυτοί συνήθιζαν να φορούν. Και να πορευτούμε μαζί. Εσένα αλήθεια, πιο είναι το αληθινό σου πρόσωπο;

πηγή: thexnation

Read More

Σε σύγχυση οι Αναρχικοί για τους "Αγανακτισμένους"

Το δυνατό block των Αυτόνομων Αναρχικών σε αφίσα του παίρνει σαφή θέση για το κίνημα των Αγανακτισμένων τασσόμενο κατά της όποιας ειρηνικής διαμαρτυρίας, θεωρώντας την παγίδα του συστήματος.

Είναι ενδεικτικό ότι ο αναρχικός χώρος έχει βρεθεί σε σύγχυση καθώς ένα αυτοοργανωμένο όπως φαίνεται κίνημα πήρε σάρκα και οστά χωρίς την παραμικρή βοήθειά τους! Η πρωτόγνωρη για τα δεδομένα τους λαοθάλασσα, ενεργοποίησε τα αντικοινωνικά αντανακλαστικά τους, όπως και τόσων άλλων από διάφορους χώρους (νεοφιλελεύθερους, κομμουνιστές, θρησκόληπτους δεξιούς κλπ).

Η Αριστερά αντιθέτως, στο σύνολό της προσπαθεί με κάθε μέσο όχι μόνο να καπελώσει αλλά και να ανεβάσει στην κυριολεξία τα ντεσιμπέλ των συνθημάτων της, με μεγάλες επαγγελματικές ντουντούκες, κομματικό εξοπλισμό, πανό επιτροπών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και οικονομολόγους-ομιλητές της κακιάς ώρας. Μάλιστα ένα απ' τα κομματίδια της ακροαριστεράς, το Κ.Κ.Ε. Μ-Λ έφτασε στο σημείο να μοιράζει κομματικό φυλλάδιο λαμβάνοντας την ανάλογη αντίδραση απ' τον απλό κόσμο.

Κι όλα αυτά τα κάνουν γιατί βλέπουν με λύπη ότι μπροστά στη Βουλή στέκονται ακόμα πατριώτες, που ανεμίζουν την ελληνική σημαία και ψάλλουν τον εθνικό ύμνο. Αυτά τα χαρακτηριστικά που μισούν και προσπαθούν με κάθε μέσο να τα αποτρέψουν. Εις μάτην όμως!

Read More

Οι Αυτόνομοι Εθνικιστές επιστρέφουν με βιβλίο!

Κυκλοφόρησε η πρώτη εκδοτική προσπάθεια Αυτόνομων Συναγωνιστών σε μορφή βιβλίου. Για παραγγελίες μπορείτε να απευθύνεστε στο email: ediktyo@hotmail.gr, ενώ τις επόμενες ημέρες θα ανακοινωθούν αναλυτικά τα σημεία διανομής και διάθεσής του σε όλη την Ελλάδα. Από το προλογικό σημείωμα του βιβλίου "Νοσταλγοί του Μέλλοντος" τα παρακάτω:

"Καρπός συλλογής αρθρογραφίας για περισσότερο από έναν χρόνο, το βιβλίο αυτό έρχεται όχι μονάχα να καλύψει κάποιο κενό στα πλαίσια των όποιων θεωρητικών αναζητήσεων, αλλά επιπρόσθετα να δώσει νέα ώθηση για το μέλλον, αποτυπώνοντας και αναδεικνύοντας μια νέα τάση για τον ελληνικό Εθνικισμό. Σε αυτό το μικρό μα τόσο σημαντικό για εμάς βιβλίο αποτυπώνονται καταθέσεις ψυχής κάποιων νέων ανθρώπων που θέλουν να προβάλλουν μια νέα, εναλλακτική θεώρηση τόσο της ιδεολογίας τους, όσο και της πρακτικής της εφαρμογής στην Ελλάδα του σήμερα. Το μικρό αυτό πόνημα αποτελεί τυπικά μια συλλογή κειμένων Αυτόνομων Εθνικιστών, όμως ουσιαστικά φιλοδοξούμε να καταστεί κάτι πολύ πιο σημαντικό: ένα εργαλείο για την ανάπτυξη ενός νέου ρεύματος, ένα σημείο αναφοράς σε κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο για τη νέα γενιά Εθνικιστών, μακρυά από τη στασιμότητα και τη σαπίλα του μορφώματος που καλείται "χώρος" και καταστρέφει μαζί με το σύστημα καθημερινά την Πατρίδα μας. Ευχόμαστε λοιπόν, ο πρώτος κύκλος της εκδοτικής μας προσπάθειας να αποτελέσει ένα χρήσιμο εφόδιο για την ενσυνείδητη σκέψη και δραστηριότητά μας." 

πηγή: ediktyo.gr

Read More

Δεν σε λένε Μάριο Ζ. δυστυχώς Δημήτρη Π.

Οι μέρες πίσω από τα σίδερα παιρνούν βασανιστικά. Λάθος, παρεξήγηση ή κατάφωρη αδικία είναι μερικές από τις σκέψεις που μπορεί να παιρνούν από το μυαλό μας για μια φυλάκιση ενός νέου παιδιού που βροντοφωνάζει την αθωότητά του.

Δυο περιπτώσεις. Ένας δημοσιογράφος κι ένας κολυμβητής. Ο Δημήτρης Π., δημοσιογράφος, βρέθηκε με ανοιγμένο κεφάλι στην Ευελπίδων επειδή κάποιοι τον κατηγόρησαν ότι σε επεισόδια μεταξύ εθνικιστών και αντιρατσιστικών επιτροπών φορούσε κράνος (!) και βιαιοπράγησε εναντίον θύματος το οποίο δεν κατονόμασαν και ακόμη ψάχνουν. Παρά τις διαβεβαιώσεις από τους εκδότες των εντύπων που εργάζεται ότι είχε σταλεί για να καλύψει το ρεπορτάζ, παραμένει μέχρι σήμερα στη φυλακή.

Μάριος Ζ. Κολυμβητής. Διαδηλωτής σε πορεία αριστερών σωματείων και οργανώσεων, συλλαμβάνεται και κατηγορείται για επεισόδια από τους αστυνομικούς που τον συνέλαβαν στη διάρκεια της πορείας και παρότι υπήρχαν δεκάδες αυτόπτες μάρτυρες που κατήγγειλαν την αναίτια σύλληψη. Ο Μάριος κατηγορήθηκε ότι έριξε μολότοφ σε αστυνομικό, ο οποίος πήρε φωτιά και, αφού την έσβησε, προχώρησε ο ίδιος στη σύλληψή του. Διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, συλλογή υπογραφών από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ. Διαμαρτυρίες καθηγητών πανεπιστημίου και σωματείων για την κατάφωρη αδικία. Τώρα ο Μάριος Ζ. είναι έξω απ' τα κάγκελα με περιοριστικούς όρους!

Δυο ιστορίες, δυο συλλήψεις διαφορετικά αποτελέσματα. Γιατί κύριε Χρυσοχοϊδη; Γιατί ο Δημήτρης Π. να βρίσκεται ακόμη μέσα στη φυλακή; Επειδή δεν δήλωσε ποτέ οπαδός της Αριστεράς; Επειδή ποτέ του δεν πέταξε μολότοφ κρίθηκε προφυλακιστέος;

Στην Ελλάδα του 2010, ο Έλληνας Πατριώτης πρέπει να νιώσει τις συνέπειες της αφέλειας του όταν πίστευε ότι οι ιδεολογικές μάχες είχαν τελειώσει. Αλλά φταίει, γιατί είχε ενημερωθεί από μηνύματα στους τοίχους: ΒΑΡΚΙΖΑ ΤΕΛΟΣ.

(Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την άδικη κράτηση του Δημήτρη Παπαγεωργίου, μπες στο blog του Χωρίς Κορδόνια)

Read More