Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2013



Να ανοίξει αύριο συζήτηση για το θέμα της βουλευτικής αποζημίωσης εφόσον ομοφωνήσει η Ολομέλεια, κάλεσε ο πρόεδρος της Βουλής, Ευάγγελος Μεϊμαράκης, σημειώνοντας ότι πρέπει επίσης να εξετασθεί πώς θα συντονιστεί με τη συζήτηση που πρέπει να ανοίξουν όλα τα κόμματα και για την αναθεώρηση του Συντάγματος για το πολιτικό χρήμα.

Από του βήματος της Ολομέλειας κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού δαπανών της Βουλής για το 2014, αφού ο κ. Μεϊμαράκης τόνισε πως επιθυμεί τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση, απηύθυνε προτροπή στους βουλευτές που δεν επιθυμούν να λαμβάνουν τη βουλευτική αποζημίωση και αρνούνται τα εργαλεία που παρέχει η Βουλή για την εκτέλεση των καθηκόντων τους, να ζητήσουν να μην τους παρέχονται.
Με αιχμή την καταψήφισή του προϋπολογισμού της Βουλής από τα κόμματα της αντιπολίτευσης αλλά και την κριτική για τις βουλευτικές αποδοχές, ο κ. Μεϊμαράκης κάλεσε: «Αν κάποιος το θέλει μπορεί από μόνος του να απαρνηθεί τα όποια προνόμια. Με μια απλή δήλωση να παρακρατηθεί το επιπλέον ποσό που θεωρεί ο ίδιος και να δοθεί σε οργανώσεις». «Δεν υπάρχει καμία διάταξη που ορίζει να εισπράττονται με το ζόρι, ούτε θα πάει στον εισαγγελέα επειδή δεν τα εισπράττει» προσέθεσε.
«Πρέπει να δώσουμε το δικαίωμα όλοι να εκπροσωπηθούν στο Κοινοβούλιο, είτε έχουν εισόδημα, είτε δεν έχουν, είτε έχουν επάγγελμα, είτε δεν έχουν» τόνισε χαρακτηριστικά.
Ο πρόεδρος της Βουλής, αναφορικά με τα ζητήματα που τίθενται κατά καιρούς για τις απολαβές των βουλευτών, ξεκαθάρισε ότι:
- Η βουλευτική αποζημίωση είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη από το Ζ Ψήφισμα και δεν είναι μισθός αλλά αποζημίωση για όσο καιρό διαρκεί η βουλευτική θητεία. Η αποζημίωση καθορίζεται με βάση τον μισθό του προέδρου του Αρείου Πάγου καθώς η νομοθετική, η εκτελεστική και η δικαστική εξουσία είναι ισότιμες.
- Τα λεγόμενα «προνόμια» (γραφείο, μετακινήσεις, συνεργάτες) αποτελούν εργαλεία για την εκπλήρωση των καθηκόντων των βουλευτών.
- Το αφορολόγητο, το οποίο έχει μειωθεί από το 2009 έως σήμερα, ισχύει διότι στην αποζημίωση περιλαμβάνονται και τα έξοδα. «Θα μπορούσαμε να πάμε οι βουλευτές σε βιβλίο εσόδων - εξόδων, αρκεί να αναγνωρίζονται τα έξοδα».
«Προς τι η υποκριτική αυτή στάση;» διερωτήθηκε και εμμέσως αναφέρθηκε στη Χρυσή Αυγή λέγοντας ότι λέει άλλα σήμερα, ζήτησε την κρατική χρηματοδότηση, τους οδηγούς, την ασφάλεια και τους υπαλλήλους της, τα αυτοκίνητα, τα τηλέφωνα κ.α.
Ξεκαθάρισε ότι το Κοινοβούλιο λειτουργεί με υποδειγματικό τρόπο και σε ώρες πολύ περισσότερες από τις υπερωρίες που αναγνωρίζονται.
Επιπλέον, προανήγγειλε την πρόβλεψη κονδυλίου για έξοδα κίνησης υπαλλήλων και αστυνομικών εφόσον ο προϋπολογισμός της Βουλής είναι εντός του Μεσοπρόθεσμου και των στόχων.
Τέλος, ο κ. Μεϊμαράκης, σχετικώς με την κριτική που ασκήθηκε για την ατελή διέλευση των βουλευτών από τα διόδια, είπε πως η Βουλή εξοικονομεί από το πρόσφατο αυτό μέτρο σημαντικό ποσό, καθώς υπάρχουν βουλευτές που σταμάτησαν να ταξιδεύουν αεροπορικώς στις περιφέρειές τους και προτιμούν το ταξίδι με το αυτοκίνητο ή το πλοίο.
«Είναι σωστό να πληρώνει η Βουλή το αεροπορικό εισιτήριο ενός βουλευτή και να μην καταβάλλει το αντίτιμο των διοδίων όποιου δεν χρησιμοποιεί το αεροπλάνο; Και μην δώσουμε αυτό το κίνητρο στους βουλευτές και να γλυτώσουμε τα αεροπορικά έξοδα;» ρώτησε χαρακτηριστικά ο κ. Μεϊμαράκης, επικαλούμενος παράδειγμα βουλευτή ο οποίος παραιτήθηκε του δικαιώματός του να ταξιδεύει αεροπορικώς προτιμώντας να πηγαίνει με το πλοίο στην Κρήτη.
Ο προϋπολογισμός δαπανών της Βουλής για το 2014 ψηφίστηκε από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, ενώ καταψηφίστηκε από τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Τα κόμματα
Ο εισηγητής της ΝΔ για τον προϋπολογισμό της Βουλής, Μάξιμος Σενετάκης, ανέφερε ότι το 2014 ο προϋπολογισμός ανέρχεται σε 141.898 εκατ. ευρώ, έναντι των 221.919.100 ευρώ πιστώσεις το 2009. Μάλιστα, σημείωσε ότι το 2014 ο προϋπολογισμός είναι μειωμένος κατά 4,61% σε σχέση με το 2013.
Εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ ο Δημήτρης Γελαλής αιτιολογώντας την αρνητική ψήφο του κόμματός του στον προϋπολογισμό της Βουλής για το 2014, ανέφερε ότι δεν υπάρχει εξορθολογισμός των δαπανών. Όπως επεσήμανε, ενώ προϋπολογισμός της Βουλής μειώθηκε την τελευταία πενταετία περίπου κατά 85 εκατ. ευρώ, οι βουλευτικές αποδοχές περικόπηκαν πάνω από 35% και οι υπάλληλοι απώλεσαν το 40% των εισοδημάτων τους, δεν είναι αρκετό και υπάρχουν περιθώρια για περαιτέρω μειώσεις. Ζήτησε δε, να επανεξεταστούν οι βουλευτικές αποζημιώσεις και διευκολύνσεις που παρέχονται.
Εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ, ο Δημήτρης Σαλτούρος είπε πως το Κοινοβούλιο υιοθετεί μια οικονομική προσέγγιση όσον αφορά τις δαπάνες του (εξοικονομεί ακόμη 6,7 εκατ. ευρώ και μάλιστα ενόψει της Προεδρίας της ΕΕ) αντικατοπτρίζοντας τη δύσκολη συγκυρία. Υπογράμμισε πως πρέπει να εφαρμοστεί η ορθολογική διαχείριση της Βουλής στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.
Ο Βασίλης Καπερνάρος (ΑΝΕΛ) τόνισε πως πρέπει να αλλάξει μαζί με τον Κανονισμό της Βουλής και «αυτή η τετριμμένη συνήθεια να έρχεται με αοριστολογίες ο προϋπολογισμός της Βουλής», ενώ προανήγγειλε την υποβολή ειδικής πρότασης εκ μέρους του κόμματός του.
Από την ΧΑ, ο Ηλίας Κασιδιάρης ανακοίνωσε πως το κόμμα του θα φέρει τροπολογία με την οποία θα εισηγείται να εξομοιωθεί η βουλευτική αποζημίωση με τον μισθό του πρέσβη. Προσέθεσε δε ότι την ώρα που ο κόσμος «πέφτει από τα μπαλκόνια», δεν προβλέπεται μείωση στους μισθούς των βουλευτών.
Η Ασημίνα Ξηροτύρη - Αικατερινάρη (ΔΗΜΑΡ) υποστήριξε ότι ο προϋπολογισμός της Βουλής είναι σωστός με εξορθολογισμένες δαπάνες, αλλά εισηγήθηκε να περικοπούν επιπλέον η βουλευτική αποζημίωση και άλλα προνόμια για να καταδειχτεί στην πράξη ότι οι βουλευτές ζουν τη σκληρή πραγματικότητα του Έλληνα πολίτη και αγωνίζονται προς όλες τις κατευθύνσεις για την αντιμετώπιση της μεγάλης κρίσης.
Από το ΚΚΕ ο Σπύρος Χαλβατζής κατέστησε σαφές πως το κόμμα του υποστηρίζει τη λογική σταθερής μείωσης του προϋπολογισμού, τη μείωση της αποζημίωσης, την κατάργηση της αμοιβής από επιτροπές και την κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης.
Ο πρώην πρόεδρος της Βουλής, Απόστολος Κακλαμάνης είπε ότι πρώτιστη υποχρέωση του βουλευτή είναι να στέκεται όρθιος, να μην κλαίγεται και με το ήθος του να παραδειγματίζει τον απλό πολίτη. «Θα πρέπει να εκλέγονται και όσοι δεν έχουν χρήματα» υπογράμμισε, τέλος.

πηγή: ΕΘΝΟΣ

Posted on Δευτέρα, Νοεμβρίου 18, 2013 by Unknown

No comments

Δευτέρα 28 Μαΐου 2012


Tα κόμματα αποδοκιμάστηκαν, η κομματοκρατία ζει και κυριεύει. Tο αποδείχνει η σύνθεση της υπηρεσιακής κυβέρνησης που θα διενεργήσει τις εκλογές.

Aνάμεσα στους υπουργούς που τη συγκροτούν υπάρχουν άνθρωποι γνωστοί στον δημόσιο βίο – η σοβαρότητα, ανιδιοτέλεια, ικανότητά τους έχουν αποτιμηθεί από την κοινή γνώμη, θετικά ή λιγότερο θετικά. Yπάρχουν και υπουργοί που ανασύρθηκαν, χωρίς αιτιολογικά, από την αφάνεια, την ασημαντότητα. Kαι οι μεν και οι δε είναι κατάδηλο ότι δεν επελέγησαν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ούτε από τον συνταγματικά προβλεπόμενο πρωθυπουργό. Oφείλουν την τιμή που τους έγινε, σαφώς, στη διασύνδεσή τους με κάποιο κόμμα. Tα κόμματα σαφώς παζάρεψαν: σε ποιο υπουργείο ποιο κόμμα θα στείλει ποιον εκλεκτό του.

H περίπτωση της υπηρεσιακής κυβέρνησης (βραχύβιας και χωρίς ουσιαστικές δυνατότητες) ενδιαφέρει μόνο ως επικουρικό τεκμήριο για την αποφυγή ψευδαισθήσεων: Tο πολίτευμα της Eλλάδας δεν είναι δημοκρατία, είναι κατ’ εξακολούθησιν κομματοκρατία. Στον ελλαδικό δημόσιο βίο δεν μπορεί να λειτουργήσει τίποτα, μα απολύτως τίποτα, που να αντιπροσωπεύει κοινωνικές δυνάμεις ακομμάτιστες, ανθρώπινη ποιότητα ανυπότακτη στις κομματικές συντεχνίες. Σύγκλητοι πανεπιστημίων, συνελεύσεις πανεπιστημιακών Tμημάτων, διοικητικά συμβούλια συνδικάτων επιστημονικών συλλόγων, επιμελητηρίων, σχολικοί σύλλογοι διδασκόντων, αναπαράγουν, κατά κανόνα, την εικόνα και συγκρότηση του Kοινοβουλίου. Mπορεί η οργή των πολιτών, η αηδία τους για την αδίστακτη φαυλότητα και ανικανότητα ή αφιλοπατρία των κομματικών συντεχνιών να είναι εκρηκτική. Oμως το πολίτευμα της χώρας παραμένει ολοκληρωτικού χαρακτήρα κομματοκρατία.

Eνδιαφέρει η περίπτωση της υπηρεσιακής κυβέρνησης, επειδή η συγκρότησή της βεβαιώνει επιπλέον ότι και οι κατά καιρούς φημολογούμενες ελπίδες για ενδεχόμενη «κυβέρνηση τεχνοκρατών» ή «προσωπικοτήτων» αποκλείονται από το καθεστώς της κομματοκρατίας. Mια τέτοια κυβέρνηση που θα τολμούσε ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις για επανασυγκρότηση του κράτους, δίχως τον φόβο του «εκλογικού κόστους» καταλύοντας τη λογική και τις δομές του πελατειακού συστήματος, δεν μπορεί να υπάρξει. O ηχηρός τίτλος δεν είναι απίθανο να δοθεί κάποια δύσκολη στιγμή σε δήθεν ακομμάτιστο κυβερνητκό σχήμα, αλλά μόνο για να υπηρετήσει εντυπώσεις – όχι να αποτελέσει αυθεντική πραγματικότητα.

Φόβος και τρόμος των πυλώνων της κομματοκρατίας είναι να ξεμυτίσει η ανιδιοτέλεια, η φιλοπατρία, η ποιότητα ως οργανωμένη ετοιμότητα διαχείρισης των κοινών.

Aυτός ο φόβος και τρόμος ελέγχει ασφυκτικά και τη σύνθεση των υπηρεσιακών κυβερνήσεων, όπως ελέγχει και τα «ψηφοδέλτια επικρατείας» αντιστρέφοντας τη λογική που τα θέσπισε. O ασφυκτικός κομματικός έλεγχος εμπεδώνει στην ελλαδική κοινωνία «ανεπαισθήτως» την κατάργηση διακρίσεων αξιοσύνης, σοβαρότητας, δοκιμασμένου ηγετικού ταλέντου. H κομματοκρατία, όπως κάθε ολοκληρωτισμός, βολεύεται με τις μετριότητες. Tους φανερά προκισμένους που παρεισφρέουν στα κόμματα από νοσηρό ναρκισσισμό, ξέρει να τους οδηγεί έντεχνα στον αυτευνουχισμό τους.

Oι υπηρεσιακές κυβερνήσεις εξοφλούν υποχρεώσεις των κομμάτων, γραμμάτια παροχής υπηρεσιών. Kατά κανόνα υπηρεσίες στα κόμματα σπεύδουν να προσφέρουν άνθρωποι (δημόσιοι λειτουργοί, και όχι μόνο) που ξέρουν ότι οι ικανότητές τους δεν επαρκούν για να τους εξασφαλίσουν υψηλές θέσεις και προβολή στον δημόσιο βίο. Γι’ αυτό σπεύδουν έγκαιρα να προσκολληθούν σε κάποιο πλοκάμι της κομματοκρατίας, να δανειστούν δεκανίκια για την άνοδο σε κορυφές.

Mην ξεχνάμε ότι στην Eλλάδα είναι θεσμικά καταργημένη η αξιολογική κρίση όσων ανέρχονται στις ανώτατες βαθμίδες των κρατικών αξιωμάτων. Oι κορυφαίοι της Δικαιοσύνης, οι αρχηγοί των Eνόπλων Δυνάμεων, οι επικεφαλής Aνεξάρτητων Aρχών, οι διοικητές κρατικών οργανισμών, Tραπεζών, νοσοκομείων και παντός είδους ιδρυμάτων, διορίζονται από την εκάστοτε κομματική κυβέρνηση. Eπομένως και η αγνότερη δημιουργική φιλοδοξία να φτάσει κανείς σε τέτοιο ηγετικό μετερίζι, προϋποθέτει οπωσδήποτε να έχει φιλήσει ποδιές αηδιαστικής κομματικής μαγαρισιάς. Kαι σε τέτοια φιλήματα διαπρέπουν κατά κανόνα οι πιο μειονεκτικοί σε προσόντα.

Oσο βαθαίνει η «κρίση» τόσο και πιο αποκαλυπτική γίνεται. Φανερώνεται όλο και καθαρότερα το μέγεθος της συντελεσμένης καταστροφής, σωστός εφιάλτης. Kαι οι ελπίδες μας, η μια μετά την άλλη, αποδείχνονται φρούδες. Στην πρώτη φάση, με τους «αγανακτισμένους», πιστέψαμε ότι μια «κυβέρνηση τεχνοκρατών» θα μπορούσε να διαπραγματευθεί τις συνέπειες των κακουργημάτων της κομματοκρατίας (τα «μνημόνια») και να προχωρήσει σε σύγκληση Συντακτικής Eθνοσυνέλευσης για σύνταξη καινούργιου Συντάγματος. Φάνηκε, κάποια στιγμή, ο πανικός να εξαναγκάζει τα κόμματα σε μια τέτοια λύση, αλλά μέσα σε ώρες η κομματοκρατία είχε σπασμωδικά ανασυνταχθεί.

Mε τις πρόσφατες εκλογές ελπίσαμε ότι η πασίδηλη οργή της λαϊκής ψήφου θα πυροδοτούσε διεργασίες ριζικών ενδοκομματικών ανακατατάξεων, αυτοκάθαρσης από την κόπρο και τη μικρόνοια. Θα αφύπνιζε πατριωτισμό και φιλότιμο, προκειμένου να συνεργαστούν τα κόμματα σε συγκυβέρνηση για την αναχαίτιση των συνεπειών από τα κακουργήματά τους. Kαι αυτή η ελπίδα διαψεύστηκε.
Nα το ξαναπούμε: H δημοκρατία δεν είναι συνταγή, είναι άθλημα, και οι επιδόσεις στο άθλημα συνάρτηση τής κατά κεφαλήν καλλιέργειας. Tριάντα οχτώ χρόνια η κομματοκρατία αφιόνισε την ελλαδική κοινωνία με την ηδονική ψευδαίσθηση ότι δημοκρατία είναι να ζεις βίο τρυφηλότατο με δανεικά. Nα μην παράγεις τίποτα, μόνο να διεκδικείς εκβιαστικά, γκανγκστερικά, όλο και τρυφηλότερη ευζωία.

Σήμερα, στο πρόσωπο του Tσίπρα η ελλαδική κοινωνία ζητάει να ξαναζήσει το «νταηλίκι» ηδονικού αμοραλισμού του Aνδρέα, το παραισθησιογόνο παραμύθι: Nα λέμε «οι βάσεις φεύγουν», ενώ έχουμε υπογράψει την παραμονή τους. Nα υπάρχει πάντα κάποιος Tσοβόλας «να τα δώσει όλα», όλα δανεικά για την ακόρεστη καταναλωτική μας λαγνεία.

Kαταψηφίζουμε με οργή τους παλιούς ζητώντας σε καινούργιους δημοκόπους ατόφιο το παλιό.

πηγή: Καθημερινή

Posted on Δευτέρα, Μαΐου 28, 2012 by Unknown

1 comment

Παρασκευή 25 Μαΐου 2012



Η Πολιτική Παράταξη «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» ενημερώνει τους ψηφοφόρους της ότι θα δώσει δυναμικά το παρόν και στις επικείμενες εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012, αυτόνομη, πιστή στο Όραμα και στις Αρχές της, με υποψηφίους σε ολόκληρη την Επικράτεια!

 Στις 17 Ιουνίου ο Ελληνικός λαός θα έχει άλλη μια ευκαιρία –ίσως την τελευταία- να αναχαιτίσει την πολιτική λαίλαπα που καταστρέφει την Πατρίδα μας και να υψώσει δυνατή φωνή μέσα στην Βουλή η οποία θα αναγκάζει και τα άλλα κόμματα να εργάζονται προς το συμφέρον της Ελλάδος και μόνο! 

Ψήφος στην «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» δεν είναι χαμένη ψήφος! Ψήφος στην «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» σημαίνει εισαγωγή της φωνής των Ορθοδόξων Ελλήνων μέσα στο Κοινοβούλιο! Αρκετά ανεχθήκαμε μια ενωμένη μειοψηφία να ενεργεί εναντίον της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού! Ήρθε καιρός να πάρουμε την Πατρίδα μας πίσω!!

Posted on Παρασκευή, Μαΐου 25, 2012 by Unknown

No comments

Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2009

Ξεχύνονται πάλι στους δρόμους ορδές νεοελλήνων με το χρωματιστό σημαιάκι στο ένα χέρι και στο άλλο το κομματικό φυλλάδιο προγραμμάτων. Χιλιάδες κόσμου σε πλατείες και στενά να σιωπούν μπροστά στα «πολιτικά» όντα που αποστηθίζουν κόλλες γραμμένες με θεωρίες τεμπέληδων που τους λένε «εξ απορρήτων». Αρλούμπες χωρίς καμία πολιτική βάση να αιωρούνται στον αέρα και να σκάνε σαν χειροβομβίδες ηλιθιότητας στα στεγνωμένα από όνειρα κεφάλια οπαδών. «Για ένα καλύτερο αύριο…» έτσι τελειώνουν οι λόγοι όλων τους. Λες και διαφημίζουν απορρυπαντικό πλυντηρίου για πλύσιμο στους 30 βαθμούς Κελσίου. Χλιαρό θα είναι το αύριο, όπως το σήμερα, όπως και το χθες.

Χαρούμενος λαός είναι αυτός εδώ εφόσον πνίγεται, καίγεται και όμως κατεβαίνει στους δρόμους με το παιδί στις πλάτες. Το βάζει να κρατά και το σημαιάκι για μία αναμνηστική φωτογραφία ή και ίσως για ένα αποδεικτικό που θα ανεβάσει αύριο την μοριοδότησή του για μία σίγουρη δουλειά. Έξω καρδιά λαός που θέλει να σφίξει το χέρι του κάθε υποψήφιου βουλευτή άσχετα αν στο σχολείο «ο λαπάς έτρωγε πολύ ξύλο». Στεγνά από συναίσθημα ανθρωπάκια που πέρασαν τις εξετάσεις του κόμματος και χρίστηκαν ικανοί εκπρόσωποι ενός λαού που καίγεται, θρηνεί, πνίγεται, οδύρεται, αγανακτεί και τιμωρεί τους φταίχτες διά της ψήφου.
Παραδοσιακός λαός ο νεοελληνικός. Όπως τα βρήκε και όχι όπως θα τα φτιάξει. Κόμματα μπαίνουν στην βουλή, κόμματα θα ψηφίσει. Πιπιλάει την καραμέλα της «δύναμης του λαού» αλλά δημοσκοπήσεις με τους 3.000 ερωτώμενους είναι αυτό που ακούει. Έβαλε άγχος τώρα αυτός ο λαός αν τα κόμματα θα είναι πέντε ή θα είναι έξι στην Βουλή και αναρωτιέσαι αν ήταν μόνο ένα θα άλλαζε τίποτε; Όχι βέβαια, εφόσον το εκλογικό σύστημα είναι φτιαγμένο έτσι που δεν έχει καμία σημασία να γίνονται ψηφοφορίες μέσα στην Βουλή. Το θέμα είναι να υπάρχουν αρκετοί για να ησυχάζει ο λαός ότι έχει τον «δικό» του μέσα. Λες και ο δικός του θα είναι εκεί όταν θα καίγεται, θα πνίγεται, θα θρηνεί. Ο λαός δεν έχει ακόμη καταλάβει ότι ο «δικός» του έχει γίνει «δικός» τους από την ώρα που μπήκε στο ψηφοδέλτιο.
Απίστευτος λαός αυτός εδώ. Δεν πιστεύω ότι η ελπίδα τον κάνει να φέρεται κατά αυτόν τον τρόπο στις προεκλογικές περιόδους. Μοιάζει με άνθρωπο σε κώμα που μόνο κατά το δημοκρατικό δικαίωμα του «εκλέγειν» ξυπνά και κατά το ζωτικό δικαίωμα του «ζειν» σιωπά.

πηγή: Simple Man

Posted on Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 17, 2009 by Unknown

No comments